7442 fans     1690 seguidores - Club Adiante - Dirixe: Xosé Manuel Lema [Contacto]
Adiante Última Hora
  • Cargando las noticias de última hora...Cargando las noticias de última hora...

“Os salaios dos náufragos”

“Os salaios dos náufragos”

Cultura | Publicada: 05/01/2021

Aumentar texto Disminuir texto Reiniciar texto
0
0
0

Email Google+ Pinterest WhatsApp Menéame Chuza! Cabozo

Tempo de lectura: 4 minutos e 38 segundos.

Poema de Xosé Manuel Lema que gañou o certamen Anduriña Voandeira, da Irmandade de Centros Galegos de Euskadi en 2012

Escóitanse rumores políglotas,

dos espíritos nadadores

entoando himnos azuis,

ecos tráxicos dos últimos suspiros,

de mariñeiros sen compás,

dun capitán amarrado ao seu leme,

abatido polos puñais da morte.

Epitafios de náufragos

que acaban sendo vomitados

polas ondas feridas de rabia.

Por dragóns que non queren corpos estraños

habitando as súas entrañas.

Pero quedaron os seus espíritos salgados,

na torre de babel mergullada.

Quedan as veas latexando,

na incesante patria do mar.

E a memoria dos defuntos non se esvaece.

Estenden mans de fume,

intentando alcanzar as rochas,

ollos que sinalan a costa,

falando idiomas de sangue.

Queren abrazar aos seus fillos

e contarlle as historias que estragaron

no seu exilio de emigrantes.

Perderon a  rosa dos ventos,

e viven con corazón de crustáceo

pel de alga, e bocas de escuma.

Habitan ataúdes esnaquizados,

en estrondosas noites de temporal.

Compoñen versos de lume cruzado,

na pel vizosa dos hipocampos.

Nos acantilados maxestosos

deixaron tatuados xeados testamentos,

en mapas de pedra sufrida,

petroglifos erosionados,

que escoitaron a voz do vento.

Son os mesmos que enchían as redes de peixe.

Son os mesmos que amaban os salseiros.

A luz do faro como un limón

emite a súa mensaxe ácida,

luces que camiñan entre a néboa,

mentres a costa se poboa

de cruces brancas de silencio.

Son as bandeiras de rendición ante o mar.

Son as estrofas mudas do sufrimento.

Cartografías afogadas en pozas de olvido.

Salaios lonxanos que deprimen a lúa.

Pero  eles seguen cos seus monólogos desesperados

e sobreviven no corazón de quen os sinta.

Néganse a marchar polos arrós da nocturnidade.

Queren repetir a última derrota.

Unha vez e outra máis,

reiteran os últimos momentos da súa loita.

Son aqueles que foron chorados camiño do camposanto,

con grolos de incenso e oracións resignadas,

que aprenderon a quererlle ao mar desde pequenos,

e no mar medraron e nel morreron.

Que peneiraron os seus soños no solpor,

en barcos ávidos de marusías.

Os osos e as cinzas repousan nos cemiterios,

entre flores murchas e cirios vermellos.

Miserable destino dos fillos da nordesía.

As súas almas navegan coas sombras,

enfrontados a derradeira singradura atlántica.

Son os mesmos que bebían as rompentes,

son aqueles que nunca esqueceremos.

Son os que habitan as madrugadas,

entre folerpas de luz e séculos de escuridade.

Chaman por nós, crucificados pola impotencia,

de non poder ser o que foron antes.

Asubían cicatrices curtidas polo pasado.

Insisten en ser  voz de vendaval e buguina.

Para non seren escravos.

Para que non se extinga  o ronsel da súa memoria.

Son os mesmos que enchían as redes de peixe.

Son os mesmos que amaban os salseiros.

Se queres podes deixar un comentario sobre esta noticia no Facebook:

Pódeche interesar...

El gobierno de Muxía asegura que la carretera de Touriñán se ejecutará como es debido

El gobierno de Muxía asegura que la carretera de Touriñán se ejecutará como es debido

Las obras de mejora de los accesos al faro de Cabo Touriñán están suspendidas temporalmente y las deficiencias que pr…

Ler máis
Rubén Suárez recrea paisajes geográficos y humanos en “El viaje que debía”

Rubén Suárez recrea paisajes geográficos y humanos en “El viaje que debía”

@xmlema Bombero, alpinista y político. Rubén Suárez Carballo es un hombre polifacético que siempre tuvo “ganas …

Ler máis
Bajadas en Camariñas y Vimianzo mientras Carballo ya supera los 200 casos

Bajadas en Camariñas y Vimianzo mientras Carballo ya supera los 200 casos

Estas son las cifras de nuevos casos diagnosticados en los últimos 14 días en las comarcas de Xallas, Bergantiños, So…

Ler máis

Noticias sobre A Costa da Morte, as suas comarcas e os seus concellos: Bergantiños, Soneira, Camariñas, Carballo, Cee, Corcubión, Dumbría, Fisterra, Muxía, Vimianzo, Santa Comba e Zas.
Opinión
Ingenieria y Arquitectura Rodríguez
Autos Xallas
Adiante TV 2020
Galería Fotos Históricas
Concello de Dumbría
Concello de Mazaricos
En breves

Adiante TV

Sobre Juan Mouzo Pérez en Radio Xallas

Sobre Juan Mouzo Pérez en Radio Xallas

Na memoria de José Anseán

Na memoria de José Anseán

Iago Toba sobre Radio Xallas

Iago Toba sobre Radio Xallas

Veciños de San Salvador e Grixoa reclaman melloras na estrada un ano despois da manifestación

Veciños de San Salvador e Grixoa reclaman melloras na estrada un ano despois da manifestación

Opinión

Los amos del progresismo

Álvaro Rodríguez

El grupo PRISA  es el medio de comunicación  “progresista” de España. Desde él se defiende la visión denominada vulgarmente  “socialista…

Álvaro Rodríguez
Ler máis

El Despotismo del Siglo XXI, ni divino, ni ilustrado

José Manuel Palacín Y Rodríguez

El XVIII es el denominado Siglo de las Luces. Existe una concomitancia entre los historiadores al considerarlo como la más próspera de las centurias…

José Manuel Palacín Y Rodríguez
Ler máis

Políticos mediocres, dirigentes excelentes

Álvaro Rodríguez

El miedo se ha instalado,  como querían que sucediera, en la sociedad.  La sensación de pesimismo y derrota de la sociedad es evidente.  Y los an…

Álvaro Rodríguez
Ler máis

Conversas na Encrucillada

Usamos cookies propias e de terceiros para mostrar publicidade personalizada segundo a súa navegación. Se continua navegando consideramos que acepta o uso de cookies. OK Máis información
“Os salaios dos náufragos” | Cultura | Adiante Galicia

7442 fans     1690 seguidores - Club Adiante - Dirixe: Xosé Manuel Lema [Contacto]
Adiante Última Hora
  • Cargando las noticias de última hora...Cargando las noticias de última hora...

“Os salaios dos náufragos”

“Os salaios dos náufragos”

Cultura | Publicada: 05/01/2021

Aumentar texto Disminuir texto Reiniciar texto
0
0
0

Email Google+ Pinterest WhatsApp Menéame Chuza! Cabozo

Tempo de lectura: 4 minutos e 38 segundos.

Poema de Xosé Manuel Lema que gañou o certamen Anduriña Voandeira, da Irmandade de Centros Galegos de Euskadi en 2012

Escóitanse rumores políglotas,

dos espíritos nadadores

entoando himnos azuis,

ecos tráxicos dos últimos suspiros,

de mariñeiros sen compás,

dun capitán amarrado ao seu leme,

abatido polos puñais da morte.

Epitafios de náufragos

que acaban sendo vomitados

polas ondas feridas de rabia.

Por dragóns que non queren corpos estraños

habitando as súas entrañas.

Pero quedaron os seus espíritos salgados,

na torre de babel mergullada.

Quedan as veas latexando,

na incesante patria do mar.

E a memoria dos defuntos non se esvaece.

Estenden mans de fume,

intentando alcanzar as rochas,

ollos que sinalan a costa,

falando idiomas de sangue.

Queren abrazar aos seus fillos

e contarlle as historias que estragaron

no seu exilio de emigrantes.

Perderon a  rosa dos ventos,

e viven con corazón de crustáceo

pel de alga, e bocas de escuma.

Habitan ataúdes esnaquizados,

en estrondosas noites de temporal.

Compoñen versos de lume cruzado,

na pel vizosa dos hipocampos.

Nos acantilados maxestosos

deixaron tatuados xeados testamentos,

en mapas de pedra sufrida,

petroglifos erosionados,

que escoitaron a voz do vento.

Son os mesmos que enchían as redes de peixe.

Son os mesmos que amaban os salseiros.

A luz do faro como un limón

emite a súa mensaxe ácida,

luces que camiñan entre a néboa,

mentres a costa se poboa

de cruces brancas de silencio.

Son as bandeiras de rendición ante o mar.

Son as estrofas mudas do sufrimento.

Cartografías afogadas en pozas de olvido.

Salaios lonxanos que deprimen a lúa.

Pero  eles seguen cos seus monólogos desesperados

e sobreviven no corazón de quen os sinta.

Néganse a marchar polos arrós da nocturnidade.

Queren repetir a última derrota.

Unha vez e outra máis,

reiteran os últimos momentos da súa loita.

Son aqueles que foron chorados camiño do camposanto,

con grolos de incenso e oracións resignadas,

que aprenderon a quererlle ao mar desde pequenos,

e no mar medraron e nel morreron.

Que peneiraron os seus soños no solpor,

en barcos ávidos de marusías.

Os osos e as cinzas repousan nos cemiterios,

entre flores murchas e cirios vermellos.

Miserable destino dos fillos da nordesía.

As súas almas navegan coas sombras,

enfrontados a derradeira singradura atlántica.

Son os mesmos que bebían as rompentes,

son aqueles que nunca esqueceremos.

Son os que habitan as madrugadas,

entre folerpas de luz e séculos de escuridade.

Chaman por nós, crucificados pola impotencia,

de non poder ser o que foron antes.

Asubían cicatrices curtidas polo pasado.

Insisten en ser  voz de vendaval e buguina.

Para non seren escravos.

Para que non se extinga  o ronsel da súa memoria.

Son os mesmos que enchían as redes de peixe.

Son os mesmos que amaban os salseiros.

Se queres podes deixar un comentario sobre esta noticia no Facebook:

Pódeche interesar...

El gobierno de Muxía asegura que la carretera de Touriñán se ejecutará como es debido

El gobierno de Muxía asegura que la carretera de Touriñán se ejecutará como es debido

Las obras de mejora de los accesos al faro de Cabo Touriñán están suspendidas temporalmente y las deficiencias que pr…

Ler máis
Rubén Suárez recrea paisajes geográficos y humanos en “El viaje que debía”

Rubén Suárez recrea paisajes geográficos y humanos en “El viaje que debía”

@xmlema Bombero, alpinista y político. Rubén Suárez Carballo es un hombre polifacético que siempre tuvo “ganas …

Ler máis
Bajadas en Camariñas y Vimianzo mientras Carballo ya supera los 200 casos

Bajadas en Camariñas y Vimianzo mientras Carballo ya supera los 200 casos

Estas son las cifras de nuevos casos diagnosticados en los últimos 14 días en las comarcas de Xallas, Bergantiños, So…

Ler máis

Noticias sobre A Costa da Morte, as suas comarcas e os seus concellos: Bergantiños, Soneira, Camariñas, Carballo, Cee, Corcubión, Dumbría, Fisterra, Muxía, Vimianzo, Santa Comba e Zas.
Opinión
Ingenieria y Arquitectura Rodríguez
Autos Xallas
Adiante TV 2020
Galería Fotos Históricas
Concello de Dumbría
Concello de Mazaricos
En breves

Adiante TV

Sobre Juan Mouzo Pérez en Radio Xallas

Sobre Juan Mouzo Pérez en Radio Xallas

Na memoria de José Anseán

Na memoria de José Anseán

Iago Toba sobre Radio Xallas

Iago Toba sobre Radio Xallas

Veciños de San Salvador e Grixoa reclaman melloras na estrada un ano despois da manifestación

Veciños de San Salvador e Grixoa reclaman melloras na estrada un ano despois da manifestación

Opinión

Los amos del progresismo

Álvaro Rodríguez

El grupo PRISA  es el medio de comunicación  “progresista” de España. Desde él se defiende la visión denominada vulgarmente  “socialista…

Álvaro Rodríguez
Ler máis

El Despotismo del Siglo XXI, ni divino, ni ilustrado

José Manuel Palacín Y Rodríguez

El XVIII es el denominado Siglo de las Luces. Existe una concomitancia entre los historiadores al considerarlo como la más próspera de las centurias…

José Manuel Palacín Y Rodríguez
Ler máis

Políticos mediocres, dirigentes excelentes

Álvaro Rodríguez

El miedo se ha instalado,  como querían que sucediera, en la sociedad.  La sensación de pesimismo y derrota de la sociedad es evidente.  Y los an…

Álvaro Rodríguez
Ler máis

Conversas na Encrucillada

Usamos cookies propias e de terceiros para mostrar publicidade personalizada segundo a súa navegación. Se continua navegando consideramos que acepta o uso de cookies. OK Máis información