6.4 C
Santa Comba
martes, noviembre 29, 2022

O gran engano: propaganda e mentira do globalismo.A realidade galega

O presente estudo pretende aclarar ideas e conceptos sobre o globalismo que está a arrasar a economía e sociedade galega. E iso desde o radicalismo democrático contra a gran mentira hexemónica.

O engano ou a mentira fan miles de anos que esta estudado e é usado na arte da política e da guerra. Escribía Sun Tse que «a arte da guerra é a arte do engano; se adoptamos sempre unha aparencia contraria ao que somos, aumentamos as nosas oportunidades de vitoria». (Sun Tse. A arte da guerra). En política contra os contrarios, contra os opositores, sempre se usan os mesmos métodos: Burlarse das súas ideas ou conviccións, silencialos, ridiculizarlos, ofendelos, facer alusións desagradables para desacreditalos, ou poñer en cuestión as súas capacidades de xuízo, mentais ou intelectuais. Sun Tse recomendaba: «tente lograr a vitoria sen facer batallas. Antes de combater, (os antigos) tentaban debilitar a confianza do inimigo con humillacións e mortificacións e sometendo as súas forzas a duras probas…Corrompa o mellor do inimigo mediante ofrendas, agasallos e promesas, altere a súa confianza facendo que os seus mellores oficiais comentan accións vergoñosas e viles, e non deixe de divulgalas». Vemos como hai 2.500 anos usaban o suborno, e hoxe tamén.

Etienne da Boétie na súa obra O discurso da servidume voluntaria, ou o Contra Un, escrita hai 500 anos, describía un fenómeno político eterno: moitos cidadáns voluntariamente sométense a servidume, ceden a súa liberdade, e iso de forma voluntaria. Os pobos déixanse encadear, rexeitan ser libres cando a liberdade élle posible sen dificultade. Consideraba que o costume exerce un gran poder sobre os humanos, sobre os seus actos. E onte como hoxe, o costume moitas veces dominante exércese para ensinar aos cidadáns para servir, a ser dóciles aos seus amos. Hoxe a primeira razón da servidume voluntaria é o costume que se impón desde os medios de propaganda. Denomínase «Consenso». Da servidume forzosa de antes, pasouse á voluntaria do consenso.

Recentemente a economista Alicia Garcia Ferreiro, realizaba unhas declaracións que pola súa claridade e veracidade deixaron pampos a moitos lectores: «Os europeos fomos colonizadores, pero algún día seremos colonizados». Só podemos obxectar que talvez, só talvez…

Globalismo e Globalización ten que ser explicados, dado que son dous termos distintos. Adrede confúndenos os intelectuais a favor do globalismo. (Vide. Ulrich Beck. Que é a globalización?. Falacias do globalismo). Eses eruditos do globalismo traballan para iso, como os escribas traballaban para os faraóns. Por globalismo enténdese unha Política, cunha ideoloxía que lexitima o poder duns e a obediencia doutros, sendo o normal da política. Por globalización enténdese o proceso existente na realidade humana onde o desenvolvemento tecnolóxico consegue, positivamente, que o planeta Terra sexa máis accesible aos homes, acurtando distancias, comunicando instantaneamente os coñecementos científicos, os avances de todo tipo. A globalización iniciouse coa invención humana, desde a roda, a domesticación de animais, a arte da navegación, etc. A partir de aí, acurtáronse as distancias. As comunicacións fixéronse máis intensas e rápidas século a século. Mellorou a navegación século a século, melloraron os modos de impresión de libros e coñecementos, melloráronse as comunicacións, desde o telégrafo, teléfono, aos actuais satélites de comunicacións. A humanidade avanza no seu desenvolvemento tecnolóxico. Iso é moi positivo.

Mais o globalismo non é a globalización. O globalismo é unha Política que se quere impoñer e determinar quen manda e quen obedece, que é público e que é privado e quen é o amigo, e quen é o inimigo, ou o escravo. O Político é unha esencia e a Política a súa forma de actuar. (Vide. Julien Freund. A esencia do político).

A globalización, o desenvolvemento seguirá (oxalá), avanzando. A especie humana construirá aparellos tecnolóxico que voen máis velozmente, naves marítimas sucasen os océanos máis raudamente, etc. Os coñecementos deben ser compartidos en beneficio da saúde, educación, etc, e mellora da vida de toda a especie humana, e a información tamén ten que ser o máis rápida e veraz posible. O estado de desenvolvemento tecnolóxico esperamos que siga avanzando. Mais o Globalismo é outra cuestión.

O mal chamado con engano «libre comercio», a liberdade do diñeiro dunha minoría, a mercantilización de todo, ou devandito doutra forma, o poder absoluto dos bancos e dalgunhas grandes empresas, arruína á maioría absoluta da produción en Europa, Galicia e no Reino de España, xa que a produción aquí realízase nas empresas medianas e pequenas, victimas do globalismo. O tratado co MERCOSUR empeorará a situación.

A compaixón e a caridade non é Xustiza. As grandes emigracións e as grandes inmigracións non teñen que ser progreso, nin para os emigrantes nin para os receptores. Véxase o excelente estudo de Jorge Verstrynge Inmigración, capitalismo, proteccionismo e identidade. O caso español. A modo de exemplo, hoxe en 2019 a economía real galega é máis rica que hai 10 anos, pero os ingresos reais da maioría dos galegos son máis baixos. De seguir con esta política, Vigo ou A Coruña serán como Buenos Aires dentro de 15 anos. Fame.

O globalismo é un proxecto político, e por iso económico, que predica a libre circulación de capital, inmigración masiva, a precariedade total do emprego, a privatización obrigatoria e masiva de todos os servizos públicos necesarios. A globalización (desenvolvemento tecnolóxico) avanzará, mais é evitable que os traballadores do mundo gañen menos e sexan pobres, que toda a sanidade do mundo sexa privada e cara. Non é positivo nin posible que millóns de persoas teñan que emigrar das súas patrias e ir a outros continentes para seguir sendo pobres e desarraigados. A máis traballadores, menos salario. Por iso as patronais defenden a inmigración.

Non deixa de ser curioso que en Galicia, de onde emigraron 300.000 galegos mozos na súa inmensa maioría, desde o inicio da ofensiva liberal do 2008, forzas políticas con representación no Parlamento galego apoien a operación de entrada (de millóns nos próximos anos) de inmigrantes, financiada, organizada entre outros, polo especulador Soros, en beneficio do gran capital e prexudicando aos asalariados galegos.

Os grandes teóricos a favor do globalismo, que á mantenta confunden e intercambian os termos, son curiosamente estrategos militares, económicos e políticos dunha moi determinada política e ideoloxía. Non é unha casualidade, obviamente. Así, S. P Huntington era un experto nas loitas en contra das insurreccións contra USA, asesor do presidente Johnson na guerra do Vietnam, director do Instituto de Estudos Estratéxicos da Universidade de Harvard; Fukuyama colaborador, asesor, empregado do Departamento de Estado de ÚSAA; Eisuke Sakakibara, viceministro de economía de Xapón, bautizado como Míster Yen pola revista «Time». Superguai.

Asistimos na Unión Europea, e nos «estados democráticos» (sen soberanía como o reino de España), a como unhas minorías adoptan decisións de costas á cidadanía » votadora». Asistimos a un ritual vacio, inútil, inservible do voto, xa que as decisións adóptanas poderes económicos e ideolóxicos depredadores de costas á vontade dos «votadores». Presenciamos constantes teatrillos vacios da clase política. En cuestións básicas como o emprego, a subida da produtividade e dos salarios, moeda, comercio exterior, etc, a clase política está ao servizo do Gran Capital Internacional. Hoxe o voto aos partidos políticos non vale de moito. É triste pero é a verdade.

Os medianos e pequenos empresarios, artesáns ou autónomos ven reducido o seu horizonte pola invasión exterior. Os traballadores ven reducidos os seus salarios e dereitos. Os estados sen soberanía e dirixidos por políticos ¿talvez subornados? ceden a eses entes «globalizados» en prexuízo dos seus cidadáns.

Sexamos realistas: de seguir esta tendencia globalista política-económica, os galegos, españois e os europeos, podemos ser sometidos a servidume, colonizados. E tamén é certo que o grupo dominante e os seus acólitos usan o engano e a mentira, a propaganda para desacreditar aos seus opositores. Os seus enganos son tremendos, as súas mentiras desmedidas, pero non son efectivas. No mes de agosto asistimos á campaña organizada e financiada por Soros no Mediterráneo. A opinión das oligarquías políticas é de apoio a Soros. Os medios de Comunicación, apoio a Soros, ao liberalismo e á entrada masiva de produción e de man de obra foránea. Mais o pobo non é consultado en REFERENDUM porque lle temen…O recente tratado co MERCOSUR é un exemplo.

Pódeche interesar

DEJA UNA RESPUESTA

Por favor ingrese su comentario!
Por favor ingrese su nombre aquí
Captcha verification failed!
La puntuación de usuario de captcha falló. ¡por favor contáctenos!
Concello de Val do Dubra
spot_img

Síguenos

7,820FansMe gusta
1,661SeguidoresSeguir
1,790SeguidoresSeguir
505SuscriptoresSuscribirte

Últimos artigos