5677 fans     1543 seguidores     43 seguidores - Club Adiante - Dirixe: Xosé Manuel Lema [Contacto]
Adiante Última Hora
  • Cargando las noticias de última hora...Cargando las noticias de última hora...

Xosé González Martínez

Xosé González Martínez

Presidente do Foro E. Peinador e da Irmandade Galega de Agroalimentarios e Adegueiros, da Fundación Lois Peña Novo, e membro a súa vez da Asociación Álvaro das Casas, Asociación de Amigos do Couto Mixto, Irmandade Xurídica Galega, e coordinador da Irrmandade da Sanidade Galega.

Galeguistas e nacionalistas no 25 de xullo

Publicada: 16/07/2018

Aumentar texto Disminuir texto Reiniciar texto
18
0
0

Email Google+ Pinterest WhatsApp Menéame Chuza! Cabozo

Tempo de lectura: 6 minutos e 54 segundos.

Está rulando polas redes sociais un novo anuncio publicitario chamando ao consumo de produtos galegos etiquetados no noso idioma. Unha creación de Pio García Audiovisuais, S.L. para o Foro Peinador - Irmandade Galega de Agroalimentarios e Adegueiros co patrocinio da Secretaría Xeral de Política Lingüística que en pouco menos de corenta e oito horas acadou máis de oito mil reproducións. Pódese visionar na páxina www.galeguizargalicia.com
 
A mensaxe do anuncio baséase na evidencia de que o sector agroalimentario galego vive unha crise endémica que lle impide afrontar a competitividade de produtos foráneos que se comercializan nas grandes superficies con agresivas campañas publicitarias  que seducen aos consumidores que non aplican o principio da discriminación positiva nas opcións de compras individuais e familiares. A insolidariedade cos nosos produtos  é de tal natureza que os que así se comportan tiran pedras contra o seu propio tellado; é dicir, empobrecen o país e arruinan as noas explotacións agrarias e industrias transformadoras.
 
 
A mesma crise que vive a nosa economía agraria é semellante á marxinación da lingua galega en moitos usos sociais, que queda reducida no ichó do ámbito literario con poucas posibilidades noutros ámbitos sociais e económicos. De aí que manteñamos desde hai ben tempo a necesidade dunha alianza estratéxica  entre a lingua e a economía galegas para superar a marxinación a que son sometidas tanto unha coma outra.
 
Unha reflexión sobre estas circunstancias fai que todos os anos nas portas do 25 de xullo, Día da Patria Galega/Día de Galicia, tan propicia á exaltación do espírito da galeguidade, insistamos na necesidade de apelar á coherencia dos celebrantes mesmo despois de rematados os mítines e concentracións. Pero para iso cómpre que as proclamas que se lancen insten aos asistentes a seren consumidores galeguizados.
O discurso da galeguidade debe ser máis pedagóxico  e didáctico para que sexa interiorizado polas nosas xentes. Os galeguistas e nacionalistas de noutrora exerceron un maxisterio máis incisivo que os de agora, aleccionando eficazmente aos seus militantes.
 
Así o fíxo o Partido Galeguista que fora decantando unha postura de galeguismo económico que puña o acento na exhortación aos galegos para que consumisen preferentemente  produtos galegos. “Por onde vaiades convertédevos en propagandistas incansables e fervorosos dos nosos viños, gabándoos e recramándoos no restorán a onde vaiades  xantar, na taberna onde vos vexades citados e no café  do que sodes clientes”, dician en 1934. “Pensade ao defender os produtos da nosa terra que estades  defendendo o pan dos nosos veciños, os intereses dos nosos amigos e a gloria e a fame do noso país”, dicía o Manifesto da Unión de Colleiterios do Ribeiro do Avia.
 
Os seus chamamentos á galeguidade dos consumidores era unha constante: “Unha patria para existir necesita contar cunha economía. Tena Galicia? Tena, aínda que moitos galegos non o saiban”, afirmaban; e mesmo denunciaban as economías alleas que lle facían a guerra “coa complicidade dos propios galegos”, por activa ou por pasiva.
 
A Federación das Mocidades Galeguistas fixeron  tamén bandeira deste discurso. O que non fan, desgrazamente, hoxe as organizacións da mocidade. Nin tampouco os seus dirixentes políticos.
 
Defender a nosa economía e que esta fale galego é unha obriga para todos, sexan galeguistas ou nacionalistas. A obriga tamén é lles afecta en xeral a todos os galegos que non profesen credos partidarios, se non queren  empobrecer os sectores produtivos do noso pais e minorizar a nosa lingua.
 
O Día da Patria Galega/Día de Galicia, xornada de catarse colectiva, debe ser aproveitada para poñer en práctica o exercicio dunha experiencia inédita: consumir produtos galegos etiquetados no noso idioma ali onde celebremos a xornada cos amigos ou coas familias. Unha oportunidade para demostrarlles aos fabricantes de produtos etiquetados en galego a nosa solidariedade ao tempo que penalicemos aos que aínda non incorporaron o noso idioma ás súas etiquetas.
 
A única política que vale é a dos feitos, a que crea conciencia galega galeguizada. Só así poderemos avanzar. O demais é falar por falar.

Se queres podes deixar un comentario sobre esta opinión no Facebook:

Pódeche interesar...

Psicología y Carnavales

Lidia Rial

Los Carnavales se acercan y con el llega un momento perfecto para que niños y mayores disfruten de este rito tan lúdico. Lo auténtico de estas fiestas es el contexto de libertad en el que todos nos movemos, dejando atrás sentimientos como la vergüenza, la autocensura o el miedo al "qué pensarán de mí". El Carnaval permite sacar toda la alegría e ilusión y disfrutar con quienes se unan a nosotros.  Si durante nuestro día a día, llevamos una "careta" autoimpuesta o inconsciente …

Lidia Rial
Ler máis

La partitocracia del Reino de España

Álvaro Rodríguez

España, al igual que todos los estados europeos,  está gobernada por un partido único, que se divide en facciones. Cada facción se denomina partido, para aparentar pluralidad política y con ello disfrazar la existencia del  partido único. Todo ello se articula mediante el consenso político, que une a todas las oligarquías de las facciones.  Y ello conlleva que las diferentes oligarquías se separen del consenso social. Las facciones van  los suyo, y el pueblo no les  importa.  De e…

Álvaro Rodríguez
Ler máis

"Juntos, café para dos, fumando un cigarrillo a medias"

Daniel Lago

Quase 40 anos depois, seguimos com o Estatuto de autonomia sem desenvolver. Aparece na minha cabeça essa opulenta frase, que mais parece derivada de uma boa enchente em qualquer furancho a pipotes de vinho: “Espanha é o único pais do mundo em que...” tão forçada e tão berrada no seu histericismo perpétuo pelo Blanco Valdés nos diferentes médios nos que insufla o seu discurso. Esse é dos homens que pode travar-se um dia a língua e igual morre ate envenenado. Pois efetivamente, f…

Daniel Lago
Ler máis

Noticias sobre A Costa da Morte, as suas comarcas e os seus concellos: Bergantiños, Soneira, Camariñas, Carballo, Cee, Corcubión, Dumbría, Fisterra, Muxía, Vimianzo, Santa Comba e Zas.
Opinión
Feira Primavera Santa Comba 2019
Promo Carritos Gadis 2019
GDR 2019
Gadis 36.000 euros 2019
Autos Xallas
Concello de Coristanco
Concello de Dumbría
Concello de Mazaricos
En breves

Adiante TV

Opinión

Psicología y Carnavales

Lidia Rial

Los Carnavales se acercan y con el llega un momento perfecto para que niños y mayores disfruten de este rito tan lúdico. Lo auténtico de estas f…

Lidia Rial
Ler máis

La partitocracia del Reino de España

Álvaro Rodríguez

España, al igual que todos los estados europeos,  está gobernada por un partido único, que se divide en facciones. Cada facción se denomina parti…

Álvaro Rodríguez
Ler máis

"Juntos, café para dos, fumando un cigarrillo a medias"

Daniel Lago

Quase 40 anos depois, seguimos com o Estatuto de autonomia sem desenvolver. Aparece na minha cabeça essa opulenta frase, que mais parece derivada de …

Daniel Lago
Ler máis

Conversas na Encrucillada

Usamos cookies propias e de terceiros para mostrar publicidade personalizada segundo a súa navegación. Se continua navegando consideramos que acepta o uso de cookies. OK Máis información