5036 fans     1408 seguidores     42 seguidores - Club Adiante - Dirixe: Xosé Manuel Lema [Contacto]
ElectroXallas

Xosé González Martínez

Xosé González Martínez

Presidente do Foro E. Peinador e da Irmandade Galega de Agroalimentarios e Adegueiros, da Fundación Lois Peña Novo, e membro a súa vez da Asociación Álvaro das Casas, Asociación de Amigos do Couto Mixto, Irmandade Xurídica Galega, e coordinador da Irrmandade da Sanidade Galega.

A memoria da lingua na paisaxe

Publicada: 10/10/2017

Aumentar texto Disminuir texto Reiniciar texto
47
0
0

Email Google+ Pinterest WhatsApp Menéame Chuza! Cabozo

Tempo de lectura: 6 minutos e 52 segundos.

A paisaxe galega atesoura unha rica memoria cultural e lingüística que definíu ao pobo que a habita. Cada anaco da súa terra: montañas e serras, fragas, soutos, carballeiras, ríos e rías, lameiros e veigas son escenarios con cadaseu nome, e todos eles evocadores do imaxinario popular. De aí que os seus habitantes mantivesen unha forte unión entre a lingua e a paisaxe; entre a cultura e os espazos xeográficos aos  lles foi poñendo nomes para identificalos, alusivos ás súas peculiaridades ou propiedades naturais.

Dez millóns de topónimos acreditan a relación dun pobo que sentíu sempre como propios os eidos nativos nos que naceu e se críou, coñecendo con prodixiosa memoria eses espazos territoriais, porque a paisaxe está chea de vida. Froito desa relación é a saudade que tanto caracteriza a nosa sicoloxía. Rosalía de Castro expresou poeticamente esa ruptura dramática entre o home e a terra (“Adiós ríos, adiós fontes,/ adiós regatos pequenos,/ adiós vista dos meus ollos,/ non sei cando nos veremos./Prados, ríos, arboredas/pinares que move o vento,/paxariños piadores,/casiña do meu contento”). Ese fondo sentemento que derivou no panteísmo de cultura á terra sempre foi superior ao doutras terras próximas a nós.

Os nomes da fauna e flora, dos oficios,  recoñecidos nos apelidos, as denominacións das construcións populares (cabaceiro, palleira, cruceiro, muiño…), foron arrequecendo o patrimonio lingüístico que tiñan nos adros parroquiais ágoras abertas para o coñecemento e sociabilización da cultura popular para debates democráticos sobre a xestións dos bens comunais.

Mais esa harmonia entre a paisaxe e a cultural desdebuxouse excepcionalmente nos compartimentos estancos dedicados aos  cemiterios. Neles están depositadas as memorias dos seus moradores, daqueles que aprenderon a falar un idioma común que tiveron como propio toda a vida deica a súa morte, e que polas malas fadas dos avatares históricos os que sempre foron galegofalantes, agora son lembrados polas súas lápidas escritas nun idioma que nunca falaron.

Hai, pois, unha clara desharmonía entre as dúas parroquias que conviven nun mesmo territorio, a dos vivos e a dos mortos. Non se entende que para comunicar os afectos do espírito non se empregue a lingua do berce, “porque extendendo o idioma exténdese a Patria” como dixera o activista galeguista Arturo Noguerol, cuxos restos aínda están sen identificar nunha foxa común desde agosto de 1936.

A Asociación de Funcionarios para Normalización Lingüística de Galicia no intento de reparar ese perturbador comportamento das nosas xentes levadas por vellas inercias históricas, instituíu  hai ben anos o Día da Restauración da Memoria Lingüística de Galicia cadrando a súa celebración cos días anteriores ao de Defuntos de tanta tradición na nosa cultura popular.

En galego,agora e sempre, ese é o lema de tales celebracións. O que principiou sendo unha iniciativa cos receos dalgúns sectores do galeguismo político e cultural, hoxe acadou predicamento coa colaboración de moitos concellos que programan actos para sensibilizar á veciñanza na importancia de utilizar o noso idioma nas  exequias fúnebres.

A partir do próximo día 15 do mes que andamos están previstos moitísimos actos que inclúen a colocación dunha placa na porta dos camposantos co seguinte texto: “Na memoria de todos os que xacen aquí, porque grazas a eles Galicia segue a ter cultura e lingua de seu”; ao tempo que, nalgúns casos, se procederá a substituir lápidas en castelán por outras en galego coa autorización  expresa dos familiares dos defuntos.

A mellor maneira de honrar a memoria dos nosos devanceiros é restituirllela cultura e lingua na que se expresaron en vida. Apelamos aos concellos que aínda non secundaron esta celebración do Día da Restauración da Memoria Lingüística, ao movemento asociativo e a cantos profesan a cotío unha militancia cívica de galeguidade para que se animen a reparar un anacronismo que non debe durar máis tempo.

Se queres podes deixar un comentario sobre esta opinión no Facebook:

Pódeche interesar...

África tambén teve o seu 25 de abril

Daniel Lago

O 25 de Abril não foi senão uma grande corrente subsariana que chegou a Portugal. Desde as terras para além do grande deserto do mundo, desde as nações das baobás, chegaram as forças e as ideias do cambio, nos navios vindos da África é que vinham as ideias que logo transformariam Portugal para sempre. Porque no 25 de Abril não foi unicamente Portugal a libertar-se. Também foram a Angola, Cabo Verde, Moçambique e a Guiné. Esta é uma ideia deixada a um lado as mais das vezes, não se…

Daniel Lago
Ler máis

La enésima burla de ETA

Pablo Cancio

El viernes 20 de abril tuvimos conocimiento del repugnante comunicado en el que ETA anunciaba supuestamente que asumía la atrocidad de los atentados cometidos, en el que decían comprometerse con “la no repetición” de las vías violentas, y en el que aseguran lamentar el dolor ocasionado, si bien matizando el perdón para sólo una parte de las víctimas (a las que califica como “daños colaterales”), y por lo tanto, justificando sus acciones contra determinadas personas, que todos pod…

Pablo Cancio
Ler máis

Yellow submarine

Daniel Lago

É um filme que poderíamos dar em definir como lisérgico. Um filme em banda desenhada onde os malvados querem eliminar a cor amarela e também a música e tingi-lo todo em azul. Ontem também foi proibido a cor amarela: num lugar real, num tempo que existe e a gente tão real como tu que estás a ler isto.   A lisergia da historia, das formas, da estética, do tempo é algo que ontem apareceu transformado em uma realidade absoluta num dos estados membros da UE. Uma UE enfraquecida e des…

Daniel Lago
Ler máis

Noticias sobre A Costa da Morte, as suas comarcas e os seus concellos: Bergantiños, Soneira, Camariñas, Carballo, Cee, Corcubión, Dumbría, Fisterra, Muxía, Vimianzo, Santa Comba e Zas.
Opinión
Concello de Coristanco
Electrodomésticos Angel
Ruta das Tapas Santa Comba 2018
Enova Energia
Gadis Sorteo 400 viajes y 100 packs 2018
El candidato ganador: Cómo organizar campañas electorales para ganar unas elecciones (Marketing Político)
KNM Abogados
Concello de Dumbría
Centro de Ortodoncia e Implantologia Dr. J.M. Pose Rodríguez
Concello de Mazaricos
Concello de Neda
OndaHit
En breves

Adiante TV

Opinión

África tambén teve o seu 25 de abril

Daniel Lago

O 25 de Abril não foi senão uma grande corrente subsariana que chegou a Portugal. Desde as terras para além do grande deserto do mundo, desde as na…

Daniel Lago
Ler máis

La enésima burla de ETA

Pablo Cancio

El viernes 20 de abril tuvimos conocimiento del repugnante comunicado en el que ETA anunciaba supuestamente que asumía la atrocidad de los atentados …

Pablo Cancio
Ler máis

Yellow submarine

Daniel Lago

É um filme que poderíamos dar em definir como lisérgico. Um filme em banda desenhada onde os malvados querem eliminar a cor amarela e também a mú…

Daniel Lago
Ler máis

Conversas na Encrucillada

Usamos cookies propias e de terceiros para mostrar publicidade personalizada segundo a súa navegación. Se continua navegando consideramos que acepta o uso de cookies. OK Máis información