5200 fans     1468 seguidores     43 seguidores - Club Adiante - Dirixe: Xosé Manuel Lema [Contacto]

Xosé González Martínez

Xosé González Martínez

Presidente do Foro E. Peinador e da Irmandade Galega de Agroalimentarios e Adegueiros, da Fundación Lois Peña Novo, e membro a súa vez da Asociación Álvaro das Casas, Asociación de Amigos do Couto Mixto, Irmandade Xurídica Galega, e coordinador da Irrmandade da Sanidade Galega.

A memoria da lingua na paisaxe

Publicada: 10/10/2017

Aumentar texto Disminuir texto Reiniciar texto
0
0
0

Email Google+ Pinterest WhatsApp Menéame Chuza! Cabozo

Tempo de lectura: 6 minutos e 52 segundos.

A paisaxe galega atesoura unha rica memoria cultural e lingüística que definíu ao pobo que a habita. Cada anaco da súa terra: montañas e serras, fragas, soutos, carballeiras, ríos e rías, lameiros e veigas son escenarios con cadaseu nome, e todos eles evocadores do imaxinario popular. De aí que os seus habitantes mantivesen unha forte unión entre a lingua e a paisaxe; entre a cultura e os espazos xeográficos aos  lles foi poñendo nomes para identificalos, alusivos ás súas peculiaridades ou propiedades naturais.

Dez millóns de topónimos acreditan a relación dun pobo que sentíu sempre como propios os eidos nativos nos que naceu e se críou, coñecendo con prodixiosa memoria eses espazos territoriais, porque a paisaxe está chea de vida. Froito desa relación é a saudade que tanto caracteriza a nosa sicoloxía. Rosalía de Castro expresou poeticamente esa ruptura dramática entre o home e a terra (“Adiós ríos, adiós fontes,/ adiós regatos pequenos,/ adiós vista dos meus ollos,/ non sei cando nos veremos./Prados, ríos, arboredas/pinares que move o vento,/paxariños piadores,/casiña do meu contento”). Ese fondo sentemento que derivou no panteísmo de cultura á terra sempre foi superior ao doutras terras próximas a nós.

Os nomes da fauna e flora, dos oficios,  recoñecidos nos apelidos, as denominacións das construcións populares (cabaceiro, palleira, cruceiro, muiño…), foron arrequecendo o patrimonio lingüístico que tiñan nos adros parroquiais ágoras abertas para o coñecemento e sociabilización da cultura popular para debates democráticos sobre a xestións dos bens comunais.

Mais esa harmonia entre a paisaxe e a cultural desdebuxouse excepcionalmente nos compartimentos estancos dedicados aos  cemiterios. Neles están depositadas as memorias dos seus moradores, daqueles que aprenderon a falar un idioma común que tiveron como propio toda a vida deica a súa morte, e que polas malas fadas dos avatares históricos os que sempre foron galegofalantes, agora son lembrados polas súas lápidas escritas nun idioma que nunca falaron.

Hai, pois, unha clara desharmonía entre as dúas parroquias que conviven nun mesmo territorio, a dos vivos e a dos mortos. Non se entende que para comunicar os afectos do espírito non se empregue a lingua do berce, “porque extendendo o idioma exténdese a Patria” como dixera o activista galeguista Arturo Noguerol, cuxos restos aínda están sen identificar nunha foxa común desde agosto de 1936.

A Asociación de Funcionarios para Normalización Lingüística de Galicia no intento de reparar ese perturbador comportamento das nosas xentes levadas por vellas inercias históricas, instituíu  hai ben anos o Día da Restauración da Memoria Lingüística de Galicia cadrando a súa celebración cos días anteriores ao de Defuntos de tanta tradición na nosa cultura popular.

En galego,agora e sempre, ese é o lema de tales celebracións. O que principiou sendo unha iniciativa cos receos dalgúns sectores do galeguismo político e cultural, hoxe acadou predicamento coa colaboración de moitos concellos que programan actos para sensibilizar á veciñanza na importancia de utilizar o noso idioma nas  exequias fúnebres.

A partir do próximo día 15 do mes que andamos están previstos moitísimos actos que inclúen a colocación dunha placa na porta dos camposantos co seguinte texto: “Na memoria de todos os que xacen aquí, porque grazas a eles Galicia segue a ter cultura e lingua de seu”; ao tempo que, nalgúns casos, se procederá a substituir lápidas en castelán por outras en galego coa autorización  expresa dos familiares dos defuntos.

A mellor maneira de honrar a memoria dos nosos devanceiros é restituirllela cultura e lingua na que se expresaron en vida. Apelamos aos concellos que aínda non secundaron esta celebración do Día da Restauración da Memoria Lingüística, ao movemento asociativo e a cantos profesan a cotío unha militancia cívica de galeguidade para que se animen a reparar un anacronismo que non debe durar máis tempo.

Se queres podes deixar un comentario sobre esta opinión no Facebook:

Pódeche interesar...

La defensa de los intereses de un país

Gonzalo Suárez

Una de las cosas más importantes que han de exigirse a un representante político, es que defienda los intereses de su país, tanto a nivel económico como a nivel diplomático. Parece una obviedad, pero en una época donde el globalismo es casi dogma de fe y las instituciones supranacionales alcanzan altas cotas de poder, no lo es. Y para ello, ha de ser necesariamente capaz también de identificar cuáles son esos intereses, así como sus aliados y sus rivales en tal empresa.   Muchos …

Gonzalo Suárez
Ler máis

Honras a Ramón Castromil

Xosé González Martínez

O pleno do Concello de Santiago vén de aprobar unha proposta da comisión de honras que preside o amigo Manuel  Dios Diz do grupo municipal de Compostela Aberta, pola que se lles retiran as distincións outorgadas durante a ditadura a nove ministros de Franco, nomeando, ao tempo, fillos predilectos a título póstumo a Federico García Lorca e a Ánxel Casal, alcalde republicano “paseado” en agosto de 1936. Pero tamén distingue coas mesmas honras a outros cidadáns, entre eles a Ramón Ca…

Xosé González Martínez
Ler máis

Publicidade na lingua dos consumidores

Xosé González Martínez

Cando a ocasión o require traemos a esta sección o debate sobre a publicidade en lingua galega para afondarmos na súa utilización nas estratexias comerciais que procuran buscar nos consumidores a fidelización ás marcas que se ofrecen.  Aínda son moitos os dirixentes empresariais que consideran que o noso idioma non é o medio indicado para pregoar as bondades das súas mercadorías. Prexuízos que teñen raíces ben chantadas nas mentes de moitos creativos formados en centros univer…

Xosé González Martínez
Ler máis

Noticias sobre A Costa da Morte, as suas comarcas e os seus concellos: Bergantiños, Soneira, Camariñas, Carballo, Cee, Corcubión, Dumbría, Fisterra, Muxía, Vimianzo, Santa Comba e Zas.
Opinión
Enova Energia
Oferta empleo profesores Santa Comba
Festas A Xunqueira Cee 2018
Ruta CH Santa Comba 2018
Autos Xallas
Concello de Coristanco
El candidato ganador: Cómo organizar campañas electorales para ganar unas elecciones (Marketing Político)
KNM Abogados
Concello de Dumbría
Concello de Mazaricos
En breves

Adiante TV

Opinión

La defensa de los intereses de un país

Gonzalo Suárez

Una de las cosas más importantes que han de exigirse a un representante político, es que defienda los intereses de su país, tanto a nivel económic…

Gonzalo Suárez
Ler máis

Honras a Ramón Castromil

Xosé González Martínez

O pleno do Concello de Santiago vén de aprobar unha proposta da comisión de honras que preside o amigo Manuel  Dios Diz do grupo municipal de Compo…

Xosé González Martínez
Ler máis

Publicidade na lingua dos consumidores

Xosé González Martínez

Cando a ocasión o require traemos a esta sección o debate sobre a publicidade en lingua galega para afondarmos na súa utilización nas estratexias …

Xosé González Martínez
Ler máis

Conversas na Encrucillada

Usamos cookies propias e de terceiros para mostrar publicidade personalizada segundo a súa navegación. Se continua navegando consideramos que acepta o uso de cookies. OK Máis información