6651 fans     1612 seguidores     43 seguidores - Club Adiante - Dirixe: Xosé Manuel Lema [Contacto]
Adiante Última Hora
  • Cargando las noticias de última hora...Cargando las noticias de última hora...

Xoán Bascuas

Xoán Bascuas

Xoán Bascuas. Licenciado en Ciencias Políticas pola Universidade Complutense de Madrid. Profesor de Traballo Social na Universidade de Santiago de Compostela.

Partida de tafures

Publicada: 10/03/2016

Aumentar texto Disminuir texto Reiniciar texto
0
0
0

Email Google+ Pinterest WhatsApp Menéame Chuza! Cabozo

Tempo de lectura: 5 minutos e 34 segundos.

Ben sei que a expresión tafur non é moi empregada no galego de a cotío. Nós somos máis de falar de trampóns ou de trampulleiros. Pero a reflexión que eu quero deitar entre estas palabras é que o acontecido nos cinco primeiros días do mes de marzo no Congreso dos Deputados é cousa da tafuraría ou, como se pode ler no dicionario da RAG, de “xogadores que adoitan facer trampas para gañar”.

Cada quen, coas cartas que lles repartiu o electorado o pasado 20 de decembro, avaliou e fixo a súa aposta, nunha partida que aínda non rematou, e que ameaza con continuar até finais do mes de abril.

Nesta particular partida, había un xogador con cartos e unha boa man, pero que non soubo xogala; outro que respondía ao clásico papel de xogador agresivo e farfallán, pero que foi devorado pola fame de quen se quere comer o mundo; e outros dous que pretendían amañar a partida entre eles, aínda que as cartas non lles daba para moito.

Rajoy non tiña malas cartas, e mesmo era o que máis tiña posto en riba da mesa. Porén, “pasou” cando lle tocaba apostar. Pretendeu facer ver que non tiña xogo e así poder avaliar as opcións dos seus opoñentes e tamén desgastalos, pensándose a si propio como imprenscindible. O caso é que xogou a ser o Eddie Felson (o papel de Paul Newman na mítica película de Scorsese, O Buscavidas) da política española, pero rematou por facer o espantallo de verdade, cando pretendía simplemente simular que era un espantallo. A súa esperanza está en xestionar o fracaso do tándem Sánchez Rivera, sen percatarse de que, se antes non tiña con quen falar, agora tampouco.

Cando tiven coñecemento do documento programático asinado entre o PSOE e Ciudadanos (en adiante, C’SOE), pensei que aqueles 66 folios non eran máis que as estampiñas do timo, ou unha sorte de Macguffin, como os que empregaba Hitchcok nas súas películas. E a verdade é que sen ser completamente certo, aproximeime bastante, xa que o acordo estaba feito para que o PP non atopase unha xustificación programática para negarse e para que Podemos se vira obrigado a negarse mesmo querendo pactar.

E por último, Pablo Iglesias xogou coa arrogancia de quen se sabía coa partida gañada, gañándose así o rancor dos outros membros da mesa. Estaba tan crecido que semellaba que era ao mesmo tempo a banca, o gañador e o admirado público. E polo que din as últimas enquisas, semella que vai ter que darse un baño de humildade se quere recuperar opcións para pintar algo na partida.

Entre mentres, a representación claramente catalá e vasca xogan ao seu xogo, pero ao seu propio, mesmo nalgúns caso preguntándose que é o que pinta o seu país naquela partida. E Galicia, como moito, é como eses espectadores que son chamados a dar tabaco. Lamentablemente.

Con todo, aínda quedan unhas cantas mans por xogarse, pero todo apunta a que probablemente o electorado teña que repartir cartas de novo. E todo, para non mudar de tafures. Mesmo pode darse o caso de que ao mellor chegamos ao mes de xuño véndonos na circunstancia de ter que xogar ao mus e ao tute simultaneamente.

Xoán Bascuas.

Se queres podes deixar un comentario sobre esta opinión no Facebook:

Pódeche interesar...

Tiburón-19

Francisco Martínez Pin

La  acción de Tiburón (Jaws, 1975) transcurre en Amity Island, una encantadora ciudad turística de la costa de Nueva Inglaterra. Una mañana aparecen en la playa unos restos humanos. Resultan ser, lo que queda de la chica guapa de la película, el caso 0 .Vaya lío, el jefe Brody, el policía al mando, las tiene con el alcalde, Vaughan, con traje azul clarito y estampado de anclas. El jefe, que nada de baños, que el bicho se pude comer a los turistas. El alcalde, que si no vienen los bañis…

Francisco Martínez Pin
Ler máis

Memoria Histórica, pero para todos

Francisco Martínez Pin

Los niños de la guerra, esos que recuerdan el famélico año 41, los de la cartilla de racionamiento, del pan de habas, del aceite que no era aceite, se están muriendo a marchas forzadas. El coronavirus se los está llevando con la misma fuerza con la que esa generación hizo la España que tenemos. Se están muriendo con cifras escandalosamente dramáticas, ahora más de 17.000 españoles. Se están yendo solos, sin ningún familiar a su alrededor, se les entierra sin apenas quién les llo…

Francisco Martínez Pin
Ler máis

Covid-19:¿Somos un país o un despaís?

Borja Ramos Arribi

La historia nos demuestra que casi todos los programas de shock son exitosos en el alcance de sus objetivos y casi todos los gradualistas fracasan. Ante las últimas medidas implementadas por el gobierno queda meridianamente claro que los dirigentes políticos ignoran todo el potencial que detentan en un estado de alarma, con un sector económico postrado a sus mandatos y ocurrencias, pero que se empecinan en mantener aletargado y a medio gas. Siguen sin entender que el sector privado es la s…

Borja Ramos Arribi
Ler máis

Noticias sobre A Costa da Morte, as suas comarcas e os seus concellos: Bergantiños, Soneira, Camariñas, Carballo, Cee, Corcubión, Dumbría, Fisterra, Muxía, Vimianzo, Santa Comba e Zas.
Opinión
Partido Popular Elecciones Galicia 2020
PSOE Elecciones Galicia 2020
VimianSol
Venta Casa Labranza Ponte do Porto
Eskariam Leche
Autos Xallas
Concello de Dumbría
Concello de Mazaricos
En breves

Adiante TV

Opinión

Tiburón-19

Francisco Martínez Pin

La  acción de Tiburón (Jaws, 1975) transcurre en Amity Island, una encantadora ciudad turística de la costa de Nueva Inglaterra. Una mañana apare…

Francisco Martínez Pin
Ler máis

Memoria Histórica, pero para todos

Francisco Martínez Pin

Los niños de la guerra, esos que recuerdan el famélico año 41, los de la cartilla de racionamiento, del pan de habas, del aceite que no era aceite,…

Francisco Martínez Pin
Ler máis

Covid-19:¿Somos un país o un despaís?

Borja Ramos Arribi

La historia nos demuestra que casi todos los programas de shock son exitosos en el alcance de sus objetivos y casi todos los gradualistas fracasan. …

Borja Ramos Arribi
Ler máis

Conversas na Encrucillada

Usamos cookies propias e de terceiros para mostrar publicidade personalizada segundo a súa navegación. Se continua navegando consideramos que acepta o uso de cookies. OK Máis información
Partida de tafures | Xoán Bascuas | Opinión | Adiante Galicia

6651 fans     1612 seguidores     43 seguidores - Club Adiante - Dirixe: Xosé Manuel Lema [Contacto]
Adiante Última Hora
  • Cargando las noticias de última hora...Cargando las noticias de última hora...

Xoán Bascuas

Xoán Bascuas

Xoán Bascuas. Licenciado en Ciencias Políticas pola Universidade Complutense de Madrid. Profesor de Traballo Social na Universidade de Santiago de Compostela.

Partida de tafures

Publicada: 10/03/2016

Aumentar texto Disminuir texto Reiniciar texto
0
0
0

Email Google+ Pinterest WhatsApp Menéame Chuza! Cabozo

Tempo de lectura: 5 minutos e 34 segundos.

Ben sei que a expresión tafur non é moi empregada no galego de a cotío. Nós somos máis de falar de trampóns ou de trampulleiros. Pero a reflexión que eu quero deitar entre estas palabras é que o acontecido nos cinco primeiros días do mes de marzo no Congreso dos Deputados é cousa da tafuraría ou, como se pode ler no dicionario da RAG, de “xogadores que adoitan facer trampas para gañar”.

Cada quen, coas cartas que lles repartiu o electorado o pasado 20 de decembro, avaliou e fixo a súa aposta, nunha partida que aínda non rematou, e que ameaza con continuar até finais do mes de abril.

Nesta particular partida, había un xogador con cartos e unha boa man, pero que non soubo xogala; outro que respondía ao clásico papel de xogador agresivo e farfallán, pero que foi devorado pola fame de quen se quere comer o mundo; e outros dous que pretendían amañar a partida entre eles, aínda que as cartas non lles daba para moito.

Rajoy non tiña malas cartas, e mesmo era o que máis tiña posto en riba da mesa. Porén, “pasou” cando lle tocaba apostar. Pretendeu facer ver que non tiña xogo e así poder avaliar as opcións dos seus opoñentes e tamén desgastalos, pensándose a si propio como imprenscindible. O caso é que xogou a ser o Eddie Felson (o papel de Paul Newman na mítica película de Scorsese, O Buscavidas) da política española, pero rematou por facer o espantallo de verdade, cando pretendía simplemente simular que era un espantallo. A súa esperanza está en xestionar o fracaso do tándem Sánchez Rivera, sen percatarse de que, se antes non tiña con quen falar, agora tampouco.

Cando tiven coñecemento do documento programático asinado entre o PSOE e Ciudadanos (en adiante, C’SOE), pensei que aqueles 66 folios non eran máis que as estampiñas do timo, ou unha sorte de Macguffin, como os que empregaba Hitchcok nas súas películas. E a verdade é que sen ser completamente certo, aproximeime bastante, xa que o acordo estaba feito para que o PP non atopase unha xustificación programática para negarse e para que Podemos se vira obrigado a negarse mesmo querendo pactar.

E por último, Pablo Iglesias xogou coa arrogancia de quen se sabía coa partida gañada, gañándose así o rancor dos outros membros da mesa. Estaba tan crecido que semellaba que era ao mesmo tempo a banca, o gañador e o admirado público. E polo que din as últimas enquisas, semella que vai ter que darse un baño de humildade se quere recuperar opcións para pintar algo na partida.

Entre mentres, a representación claramente catalá e vasca xogan ao seu xogo, pero ao seu propio, mesmo nalgúns caso preguntándose que é o que pinta o seu país naquela partida. E Galicia, como moito, é como eses espectadores que son chamados a dar tabaco. Lamentablemente.

Con todo, aínda quedan unhas cantas mans por xogarse, pero todo apunta a que probablemente o electorado teña que repartir cartas de novo. E todo, para non mudar de tafures. Mesmo pode darse o caso de que ao mellor chegamos ao mes de xuño véndonos na circunstancia de ter que xogar ao mus e ao tute simultaneamente.

Xoán Bascuas.

Se queres podes deixar un comentario sobre esta opinión no Facebook:

Pódeche interesar...

Tiburón-19

Francisco Martínez Pin

La  acción de Tiburón (Jaws, 1975) transcurre en Amity Island, una encantadora ciudad turística de la costa de Nueva Inglaterra. Una mañana aparecen en la playa unos restos humanos. Resultan ser, lo que queda de la chica guapa de la película, el caso 0 .Vaya lío, el jefe Brody, el policía al mando, las tiene con el alcalde, Vaughan, con traje azul clarito y estampado de anclas. El jefe, que nada de baños, que el bicho se pude comer a los turistas. El alcalde, que si no vienen los bañis…

Francisco Martínez Pin
Ler máis

Memoria Histórica, pero para todos

Francisco Martínez Pin

Los niños de la guerra, esos que recuerdan el famélico año 41, los de la cartilla de racionamiento, del pan de habas, del aceite que no era aceite, se están muriendo a marchas forzadas. El coronavirus se los está llevando con la misma fuerza con la que esa generación hizo la España que tenemos. Se están muriendo con cifras escandalosamente dramáticas, ahora más de 17.000 españoles. Se están yendo solos, sin ningún familiar a su alrededor, se les entierra sin apenas quién les llo…

Francisco Martínez Pin
Ler máis

Covid-19:¿Somos un país o un despaís?

Borja Ramos Arribi

La historia nos demuestra que casi todos los programas de shock son exitosos en el alcance de sus objetivos y casi todos los gradualistas fracasan. Ante las últimas medidas implementadas por el gobierno queda meridianamente claro que los dirigentes políticos ignoran todo el potencial que detentan en un estado de alarma, con un sector económico postrado a sus mandatos y ocurrencias, pero que se empecinan en mantener aletargado y a medio gas. Siguen sin entender que el sector privado es la s…

Borja Ramos Arribi
Ler máis

Noticias sobre A Costa da Morte, as suas comarcas e os seus concellos: Bergantiños, Soneira, Camariñas, Carballo, Cee, Corcubión, Dumbría, Fisterra, Muxía, Vimianzo, Santa Comba e Zas.
Opinión
Partido Popular Elecciones Galicia 2020
PSOE Elecciones Galicia 2020
VimianSol
Venta Casa Labranza Ponte do Porto
Eskariam Leche
Autos Xallas
Concello de Dumbría
Concello de Mazaricos
En breves

Adiante TV

Opinión

Tiburón-19

Francisco Martínez Pin

La  acción de Tiburón (Jaws, 1975) transcurre en Amity Island, una encantadora ciudad turística de la costa de Nueva Inglaterra. Una mañana apare…

Francisco Martínez Pin
Ler máis

Memoria Histórica, pero para todos

Francisco Martínez Pin

Los niños de la guerra, esos que recuerdan el famélico año 41, los de la cartilla de racionamiento, del pan de habas, del aceite que no era aceite,…

Francisco Martínez Pin
Ler máis

Covid-19:¿Somos un país o un despaís?

Borja Ramos Arribi

La historia nos demuestra que casi todos los programas de shock son exitosos en el alcance de sus objetivos y casi todos los gradualistas fracasan. …

Borja Ramos Arribi
Ler máis

Conversas na Encrucillada

Usamos cookies propias e de terceiros para mostrar publicidade personalizada segundo a súa navegación. Se continua navegando consideramos que acepta o uso de cookies. OK Máis información