5201 fans     1468 seguidores     43 seguidores - Club Adiante - Dirixe: Xosé Manuel Lema [Contacto]

Xoán Bascuas

Xoán Bascuas

Xoán Bascuas. Licenciado en Ciencias Políticas pola Universidade Complutense de Madrid. Profesor de Traballo Social na Universidade de Santiago de Compostela.

Liderado e humanidade

Publicada: 02/02/2018

Aumentar texto Disminuir texto Reiniciar texto
0
0
0

Email Google+ Pinterest WhatsApp Menéame Chuza! Cabozo

Tempo de lectura: 4 minutos e 50 segundos.

Este artigo vai de liderado e humanidade. Si, humanidade de “h” pequecho, minúsculo e modesto. Esa acepción de humanidade que o dicionario da Real Academia Galega define como “Comprensión, compaixón e benevolencia cara aos demais”. Ben sei que conxugar esa idea, tan de boa persoa, coa política pode semellar até confusa. Pois, eu desde o acubillo destas liñas pretendo defender que non se pode ser un grande líder político sen ser unha grande persoa (e asumindo que quizás nunca cheguei a grande dirixente político porque quizás non sexa tan boa persoa como acredito).

Ao longo da miña vida tiven a oportunidade (e a fortuna) de coñecer aos grande pais da patria Si, sempre homes. E, ao mellor, e precisamente por iso, xente con tendencia a ter un ego desmesurado, “embigocéntricos” e con disposición a poñer o seu ego por diante e a acompañalo dunha elevada dose de elefantíase xenital. Pode ser que isto sexa algo necesario para ter o ánimo de teflón, e perseverar na liña marcada, que che importe pouco ou nada a crítica, e mesmo para evitar pensar que ao mellor un pode estar a trabucarse. Ao fin e ao cabo esa é a imaxe que ten boa parte da sociedade galega do que é o liderado: o que deposita a testosterona sobre a mesa, o que manda a calar aos demais, o listo entre os listos, o posuidor da iluminación estrema, o que manda parar, en definitiva.

Velaí que cando aparece un líder que recoñece nunha mensaxe privada as súas fraquezas, as súas dúbidas ou as súas debilidades, esa mesma parte da sociedade entende que ese representante xa está derrotado, que demostrou que é humano, que xa non ten carisma, esa parte inmanente e inherente ao liderado. Esa mesma parte da sociedade que cre na política de “muerto el perro se acabo la rabia”, que acabando cunha persoa asemade remátase con todo un movemento. Esa mesma parte da sociedade que critica antes ás persoas, cunha argumentación ad hominem, que as súas ideas ou as súas accións políticas.

Pola contra, e de fronte a esa idea paleolítica, eu acredito no liderado da intelixencia con emoción, na política do erro recoñecido, da palabra amable e na de quen se pon ao servizo dos demais no canto de ser servido polos demais. Si, aquela política que consiste en empregar o pavillón auditivo como unha ferramenta de traballo. Esa política que se fai para a comunidade coa que te comprometiches e non para as memorias que se escribirán no futuro ou na das prebendas que se repartiran no futuro.

Como vedes, creo na política. Na da bondade, na das ideas, na da camaradería e na do servizo público. E isto non é nin nova nin vella política. É simplemente boa política. Como a que representaba Domingos Merino. Que a terra lle sexa leve.

Se queres podes deixar un comentario sobre esta opinión no Facebook:

Pódeche interesar...

La defensa de los intereses de un país

Gonzalo Suárez

Una de las cosas más importantes que han de exigirse a un representante político, es que defienda los intereses de su país, tanto a nivel económico como a nivel diplomático. Parece una obviedad, pero en una época donde el globalismo es casi dogma de fe y las instituciones supranacionales alcanzan altas cotas de poder, no lo es. Y para ello, ha de ser necesariamente capaz también de identificar cuáles son esos intereses, así como sus aliados y sus rivales en tal empresa.   Muchos …

Gonzalo Suárez
Ler máis

Honras a Ramón Castromil

Xosé González Martínez

O pleno do Concello de Santiago vén de aprobar unha proposta da comisión de honras que preside o amigo Manuel  Dios Diz do grupo municipal de Compostela Aberta, pola que se lles retiran as distincións outorgadas durante a ditadura a nove ministros de Franco, nomeando, ao tempo, fillos predilectos a título póstumo a Federico García Lorca e a Ánxel Casal, alcalde republicano “paseado” en agosto de 1936. Pero tamén distingue coas mesmas honras a outros cidadáns, entre eles a Ramón Ca…

Xosé González Martínez
Ler máis

Publicidade na lingua dos consumidores

Xosé González Martínez

Cando a ocasión o require traemos a esta sección o debate sobre a publicidade en lingua galega para afondarmos na súa utilización nas estratexias comerciais que procuran buscar nos consumidores a fidelización ás marcas que se ofrecen.  Aínda son moitos os dirixentes empresariais que consideran que o noso idioma non é o medio indicado para pregoar as bondades das súas mercadorías. Prexuízos que teñen raíces ben chantadas nas mentes de moitos creativos formados en centros univer…

Xosé González Martínez
Ler máis

Noticias sobre A Costa da Morte, as suas comarcas e os seus concellos: Bergantiños, Soneira, Camariñas, Carballo, Cee, Corcubión, Dumbría, Fisterra, Muxía, Vimianzo, Santa Comba e Zas.
Opinión
Enova Energia
Oferta empleo profesores Santa Comba
Ruta CH Santa Comba 2018
Autos Xallas
Dia Bici Santa Comba 2018
Concello de Coristanco
El candidato ganador: Cómo organizar campañas electorales para ganar unas elecciones (Marketing Político)
KNM Abogados
Concello de Dumbría
Concello de Mazaricos
En breves

Adiante TV

Opinión

La defensa de los intereses de un país

Gonzalo Suárez

Una de las cosas más importantes que han de exigirse a un representante político, es que defienda los intereses de su país, tanto a nivel económic…

Gonzalo Suárez
Ler máis

Honras a Ramón Castromil

Xosé González Martínez

O pleno do Concello de Santiago vén de aprobar unha proposta da comisión de honras que preside o amigo Manuel  Dios Diz do grupo municipal de Compo…

Xosé González Martínez
Ler máis

Publicidade na lingua dos consumidores

Xosé González Martínez

Cando a ocasión o require traemos a esta sección o debate sobre a publicidade en lingua galega para afondarmos na súa utilización nas estratexias …

Xosé González Martínez
Ler máis

Conversas na Encrucillada

Usamos cookies propias e de terceiros para mostrar publicidade personalizada segundo a súa navegación. Se continua navegando consideramos que acepta o uso de cookies. OK Máis información