3306 fans     1157 seguidores     38 seguidores - Club Adiante - Dirixe: Xosé Manuel Lema [Contacto]
Anunciate aquí - Adiante Galicia

Óscar de Souto

Óscar de Souto

Aprendiz de grumete na radio da costa, artellador de artigos, deseñador de recitais, pintor de soños.

Os escritores que triunfan e os críticos que fracasan

Publicada: 04/01/2017

Aumentar texto Disminuir texto Reiniciar texto
4
0
0

Email Google+ Pinterest Menéame Chuza! Cabozo

Tempo de lectura: 3 minutos e 48 segundos.

Para o común dos mortais hai dúas clases de escritores: os que publican en papel e son recoñecidos e os escritores fracasados, asi de sinxelo, triunfadores e facasados mais para os entendidos na materia son os propios textos os que confirman a valía destes escritores xa que nesta gran farsa que chamamos "nación" dentro dos galardóns máis coñecidos do mundo literario (especialmente os premios con agasallo económico) atopámonos con tremendos churros que algún xurado tivo a gran valentía de premiar, por motivos alleos a literatura, evidentemente, e deste ("ti dasme e eu douche") aparece a diferenciación entre primeira e segunda división na literatura do presente.

Os que teñen moitos premios no seu amplo curriculum e os que non se presentan a ningún premio por entender que están amañados. E cos xornais sucede algo similar. O control da información acadou máximos históricos na prensa escrita polo dilema das subvencións e polo achegamento estreitísimo entre xornais e política. Polo tanto, salvo contadas excepcións, son os escritores mansos os que se explaian falando nas columnas castradas que aparecen asinadas polos grandes literatos do noso tempo, únicos na súa especie. Namentres os críticos deben editar nos seus blogues ou nas redes sociais, e, con sorte, nalgún medio dixital que se atreve a soltar algunha verdade irrefutable neste océano de mentiras onde son reis os caraduras.

Xa moito antes da famosa lei mordaza este control do que vos falo fixo posible que algúns escritores do noso eido non fosen endexamáis entrevistados nos xornais oficiais despois de longas carreiras na escrita de décadas de loita e sacrificio mentres ollamos incrédulos como a toda páxina aparecen persoeiros sen traxectoria nin experiencia contándonos a súa triste vida de literato manso e cómplice deste sistema que só diferencia os seus artistas deste xeito: críticos ou lacaios.

Foi de aqui mesmo, desta historia que vos conto, de onde xurdiu a dantesca prosa poética en galego onde, filólogos disfrazados de poetas, editaron sendos poemarios, ata galardonados, e con tremendas paparruchadas dentro, imposibles de leer e totalmente neutras, por suposto. E por outra banda os verdadeiros poetas galegos editaron os seus traballos con verdadeira poesía dentro en autoedición (e as veces grapados) para agasallar a parentes e amizades

Se queres podes deixar un comentario sobre esta opinión no Facebook:

Pódeche interesar...

As novas promesas de Vimianzo

Natalia Lema Otero

Estaba  pensando eu no talento, ese ente subxectivo e subscrito case sempre ao esforzo e a musa caprichosa da inspiración. Á cabeza  veume Lúcido:diario de soños, unha curtametraxe que leva selo vimiancés.  É o primeiro proxecto de Pablo Alvite e vén cargado de enerxía con protagonistas como Mateo Pichel, José Antonio Maceiras e Antía Baña.  Supoño que son persoas que levan moito tempo loitando polas súas paixóns con ímpeto. En concreto sei do artista de Mateo que cando s…

Natalia Lema Otero
Ler máis

Os senhores da guerra

Daniel Lago

Desde os médios de comunicação marcam e definem muitos dos ideais que andam a navegar de jeito “subconsciente” nas nossas mentes. O jornal “Faro de Vigo” dá um cabeçalho tremendo para uma noticia que deveria ser tomada como algo positivo: “Portugal lanza una ofensiva contra los puertos gallegos con una inversión de 430 millones en Leixões”.    http://www.farodevigo.es/gran-vigo/2017/02/21/portugal-destinara-430-millones-leixoes/1627440.html         …

Daniel Lago
Ler máis

Dobre nacionalidade para os veciños do Couto Mixto

Xosé González Martínez

Os habitantes dos pobos de Santiago, Rubiás e Meaus tiñan o privilexio de escolleren a nacionalidade portuguesa ou española. No día do casamento, os que querían ser portugueses bebían un copo de viño na honra do rei de Portugal e mandaban gravar na casa de morada un P (Portugal); os que preferían a nacionalidade española mandaban brindar polo monarca de España e gravaban un G (Galicia) na casa para onde ían vivir.   A escenificación do auto solemne era así: Pedro, veciño…

Xosé González Martínez
Ler máis

Noticias sobre A Costa da Morte, as suas comarcas e os seus concellos: Bergantiños, Soneira, Camariñas, Carballo, Cee, Corcubión, Dumbría, Fisterra, Muxía, Vimianzo, Santa Comba e Zas.
Opinión
Xantares by Nel
PELEmprende
OndaHit
PELPemes
Auto Xallas 2017
Liga Fútbol Sala Santa Comba
Adiante Galicia Colaboradores
Concello da Laracha
Concello de Mazaricos
En breves

Adiante TV

Opinión

As novas promesas de Vimianzo

Natalia Lema Otero

Estaba  pensando eu no talento, ese ente subxectivo e subscrito case sempre ao esforzo e a musa caprichosa da inspiración. Á cabeza  veume Lúcido…

Natalia Lema Otero
Ler máis

Os senhores da guerra

Daniel Lago

Desde os médios de comunicação marcam e definem muitos dos ideais que andam a navegar de jeito “subconsciente” nas nossas mentes. O jornal “F…

Daniel Lago
Ler máis

Dobre nacionalidade para os veciños do Couto Mixto

Xosé González Martínez

Os habitantes dos pobos de Santiago, Rubiás e Meaus tiñan o privilexio de escolleren a nacionalidade portuguesa ou española. No día do casamento…

Xosé González Martínez
Ler máis

Conversas na Encrucillada

Usamos cookies propias e de terceiros para mostrar publicidade personalizada segundo a súa navegación. Se continua navegando consideramos que acepta o uso de cookies. OK Máis información