4095 fans     1321 seguidores     39 seguidores - Club Adiante - Dirixe: Xosé Manuel Lema [Contacto]

Natalia Lema Otero

Natalia Lema Otero

Escritora e ilustradora. Autora do libro "Baos". Redactora de Adiante Galicia e Anosacosta.

O primeiro de maio

Publicada: 02/05/2017

Aumentar texto Disminuir texto Reiniciar texto
35
0
0

Email Google+ Pinterest WhatsApp Menéame Chuza! Cabozo

Tempo de lectura: 5 minutos e 1 segundo.

Este pasado luns celebrouse unha xornada repleta de connotación ao redor da figura do obreiro ou do traballador. Máis aló da historia americana ao redor desta festividade creo que cómpre pensar nun colectivo que foi fundamental para a concepción do proletariado galego en si, os emigrantes.

Marchar sen nada en absoluto, a un país foráneo e sen apenas recursos é de por si un feito de superación. Sen embargo a isto podémoslle engadir o aliciente de especializarse ou aprender un oficio na industria sen ter experiencia algunha.

Moitísimos emigrantes sufriron o exilio da súa terra e empezaron de cero en fábricas que precisaban man de obra estranxeira para suplir a necesidade de traballadores que o mercado laboral lle esixía, nun mundo aínda sen modernizar e sen máquinas que eludisen traballos manuais.

Véñense a cabeza algúns exemplos míticos como as cigarreiras da Coruña,que deixaban as aldeas e  que marcaron unha incursión magnífica das mulleres ao traballo fóra da casa, pero hai moitos máis. Os escritores e demais artistas tamén sufriron este desarraigo por mor da emigración, véxase a historia de Avelino Díaz ou Luís Seoane, que por motivos diferentes e diversos marcharon da súa patria.

Avelino, escritor lugués, marchou sentindo ese profundo sentimento de perda que asemade marca un antes e un despois na idiosincrasia de Galicia. Dicía el mesmo cando lle preguntaban polo suceso: “ Doce anos tiña eu cando o meu parente, aventureiro e codicioso me trouxo pr-América, sin que eu, a esa edade, tivese deseios de vir nin motivos ou razós que me obrigasen a sair da nosa terra, xa que dentro  d-unha relativa probreza, non me faltaba de nada (…) Eu non emigreu pol-o meu  deseio.Quizabes, cando fose mais grande o fixese, pero d-aquela, non fixen mais que realizar unha aición de obediencia, coma se me dixesen que fose sachar as patacas ao leiro ou levar as ovellas ao monte” (Do libro Eu tiña doce anos).

Na Costa da Morte tamén existen referentes máis anónimos quizais que tamén sosteñen este mesmo movemento demográfico como Francisco Lema Antelo, cuxas cartas se empezan a recuperar logo tantos anos do seu falecemento en Bos Aires.Eles traballaron fortemente,(ás veces en situacións precarias) para mandar divisas á súa terra, ás súas familias. Aló eran os españois ou os galegos, aquí os arxentinos, os suízos, ós que estaban fóra. Fíxanse vostedes na perda de identidade que sufrían?

Esta foi a realidade de moitos traballadores galegos que foron deixando a súa pegada polo mundo.Eles foron heroes.  Algúns regresaron, conversos en indianos, outros nunca volveron, soñando sempre ca quimera de regresar a súa terra.Eles contituíron un emblema de loita contra o establecido naqueles tempos de pobreza e desesperanza. 

Nós hoxe tamén debemos loitar por un  maio sen  segas, usuras nin preitos, sen quintas nin portas, nin foros nin cregos como dicía Curros.

Se queres podes deixar un comentario sobre esta opinión no Facebook:

Pódeche interesar...

300

Daniel Lago

Isto poderia ser um modo de enfiar o tema com a banda desenhada, ou o mais conhecido filme, onde Leónidas defende com 300 espartanos o passo das Termópilas dos invasores do império de Xerxes I. Poderia, mas não é, isto não trata disto, não vamos falar das guerras da antiga Grécia. Ou se calhar, também, pode ser.   Temos, assim por diante, no horizonte da construção da União Europeia vários modelos desenhados para a agenda 2020 afetada por temas coma o Brexit ou a criação de…

Daniel Lago
Ler máis

Miguel Ángel, un ourensán precursor da galeguización

Xosé González Martínez

A Deputación de Ourense concedeulle o premio Ourensanía a Miguel Ángel González “por ter sido,se cadra, o deportista ourensán que máis altas cotas de recoñecemento acadou no ámbito internacional que nunca esqueceu as súas raíces, que aínda hoxe reivindica dentro e fóra de Ourense”. Tales foron os méritos que o xurado considerou para tal distinción institucional.     Por volta dos anos oitenta, servidor era funcionario do Concello de Redondela e xefe do seu servizo de…

Xosé González Martínez
Ler máis

Non falta tanto para as eleccións municipais

Xosé Manuel Lema Mouzo

Non lle faltaba razón ao político laborista británico Harold Wilson cando dicía que en política unha semana é moito tempo. Nunhas horas ou nuns días pódese desmoronar o castelo de naipes de calquera dirixente ou organización.    Pero non é menos certo que para a estratexia política a cousa é diferente. Un ciclista pode quedar sen forzas a poucos quilómetros da meta e estragar todo o traballo dun ano nuns minutos, pero o traballo de preparación fíxoo chegar ata aí. E o nor…

Xosé Manuel Lema Mouzo
Ler máis

Noticias sobre A Costa da Morte, as suas comarcas e os seus concellos: Bergantiños, Soneira, Camariñas, Carballo, Cee, Corcubión, Dumbría, Fisterra, Muxía, Vimianzo, Santa Comba e Zas.
Opinión
Enova Energia
Concello de Dumbría
Concello de Mazaricos
Concello de Neda
El candidato ganador: Cómo organizar campañas electorales para ganar unas elecciones (Marketing Político)
OndaHit
En breves

Adiante TV

Opinión

300

Daniel Lago

Isto poderia ser um modo de enfiar o tema com a banda desenhada, ou o mais conhecido filme, onde Leónidas defende com 300 espartanos o passo das Term…

Daniel Lago
Ler máis

Miguel Ángel, un ourensán precursor da galeguización

Xosé González Martínez

A Deputación de Ourense concedeulle o premio Ourensanía a Miguel Ángel González “por ter sido,se cadra, o deportista ourensán que máis altas c…

Xosé González Martínez
Ler máis

Non falta tanto para as eleccións municipais

Xosé Manuel Lema Mouzo

Non lle faltaba razón ao político laborista británico Harold Wilson cando dicía que en política unha semana é moito tempo. Nunhas horas ou nuns …

Xosé Manuel Lema Mouzo
Ler máis

Conversas na Encrucillada

Usamos cookies propias e de terceiros para mostrar publicidade personalizada segundo a súa navegación. Se continua navegando consideramos que acepta o uso de cookies. OK Máis información