4761 fans     1374 seguidores     41 seguidores - Club Adiante - Dirixe: Xosé Manuel Lema [Contacto]
Poxas Santa Comba 2018

Natalia Lema Otero

Natalia Lema Otero

Escritora e ilustradora. Autora do libro "Baos". Redactora de Adiante Galicia e Anosacosta.

O primeiro de maio

Publicada: 02/05/2017

Aumentar texto Disminuir texto Reiniciar texto
35
0
0

Email Google+ Pinterest WhatsApp Menéame Chuza! Cabozo

Tempo de lectura: 5 minutos e 1 segundo.

Este pasado luns celebrouse unha xornada repleta de connotación ao redor da figura do obreiro ou do traballador. Máis aló da historia americana ao redor desta festividade creo que cómpre pensar nun colectivo que foi fundamental para a concepción do proletariado galego en si, os emigrantes.

Marchar sen nada en absoluto, a un país foráneo e sen apenas recursos é de por si un feito de superación. Sen embargo a isto podémoslle engadir o aliciente de especializarse ou aprender un oficio na industria sen ter experiencia algunha.

Moitísimos emigrantes sufriron o exilio da súa terra e empezaron de cero en fábricas que precisaban man de obra estranxeira para suplir a necesidade de traballadores que o mercado laboral lle esixía, nun mundo aínda sen modernizar e sen máquinas que eludisen traballos manuais.

Véñense a cabeza algúns exemplos míticos como as cigarreiras da Coruña,que deixaban as aldeas e  que marcaron unha incursión magnífica das mulleres ao traballo fóra da casa, pero hai moitos máis. Os escritores e demais artistas tamén sufriron este desarraigo por mor da emigración, véxase a historia de Avelino Díaz ou Luís Seoane, que por motivos diferentes e diversos marcharon da súa patria.

Avelino, escritor lugués, marchou sentindo ese profundo sentimento de perda que asemade marca un antes e un despois na idiosincrasia de Galicia. Dicía el mesmo cando lle preguntaban polo suceso: “ Doce anos tiña eu cando o meu parente, aventureiro e codicioso me trouxo pr-América, sin que eu, a esa edade, tivese deseios de vir nin motivos ou razós que me obrigasen a sair da nosa terra, xa que dentro  d-unha relativa probreza, non me faltaba de nada (…) Eu non emigreu pol-o meu  deseio.Quizabes, cando fose mais grande o fixese, pero d-aquela, non fixen mais que realizar unha aición de obediencia, coma se me dixesen que fose sachar as patacas ao leiro ou levar as ovellas ao monte” (Do libro Eu tiña doce anos).

Na Costa da Morte tamén existen referentes máis anónimos quizais que tamén sosteñen este mesmo movemento demográfico como Francisco Lema Antelo, cuxas cartas se empezan a recuperar logo tantos anos do seu falecemento en Bos Aires.Eles traballaron fortemente,(ás veces en situacións precarias) para mandar divisas á súa terra, ás súas familias. Aló eran os españois ou os galegos, aquí os arxentinos, os suízos, ós que estaban fóra. Fíxanse vostedes na perda de identidade que sufrían?

Esta foi a realidade de moitos traballadores galegos que foron deixando a súa pegada polo mundo.Eles foron heroes.  Algúns regresaron, conversos en indianos, outros nunca volveron, soñando sempre ca quimera de regresar a súa terra.Eles contituíron un emblema de loita contra o establecido naqueles tempos de pobreza e desesperanza. 

Nós hoxe tamén debemos loitar por un  maio sen  segas, usuras nin preitos, sen quintas nin portas, nin foros nin cregos como dicía Curros.

Se queres podes deixar un comentario sobre esta opinión no Facebook:

Pódeche interesar...

O "sincerity" score

Daniel Lago

Usualmente o bom que têm as novas televisivas é que passam num período de tempo no que geralmente as imagens e as palavras não dão associado no nosso cérebro. Por isso, as mais das vezes, a força da noticia está na sua repetição nas diversas edições, para fazer chegar a mensagem aos recetores passivos dessa nova chaminé dos nossos lares que é a TV.   Assim, há uns poucos dias, em pouco menos de trinta segundos, saiu em todos os nossos ecrãs a noticia de que o governo da Re…

Daniel Lago
Ler máis

O alcalde dança

Daniel Lago

Pois sim, vivemos numa cidade onde o nosso alcade dança. Dança de dia e dança de noite. Não e que ele seja um bom bailador, mas ele é a dançar em cada ocasião que pode. Festas, eventos e romarias varias, nelas todas o nosso alcade dança.   Esta bem isso de dançar, é sintoma de alegria e de vitalidade. É uma coisa a agradecer que temos toda a cidadania para este alcalde dançador e que transmite uma grande esperança por viver neste Vigo. A mim sempre me tira um sorriso com os s…

Daniel Lago
Ler máis

Cada pedra ten o seu andar

Xosé González Martínez

Na arte de traballar as pedras os nosos canteiros botaban man da intelixencia, dos coñecementos empíricos e da imaxinación. Todos os tres medios  conxugados facían do “arxina”, normalmente iletrado, un profesional competente capaz de crear fermosas obras de arte imperecedeiras. Por unha póla familiar tiven moito trato cos canteiros. Chamoume sempre  a atención a intuitiva imaxinación que tiñan para resolver calquera problema que  lles xordese. Deles aprendín que cando se esg…

Xosé González Martínez
Ler máis

Noticias sobre A Costa da Morte, as suas comarcas e os seus concellos: Bergantiños, Soneira, Camariñas, Carballo, Cee, Corcubión, Dumbría, Fisterra, Muxía, Vimianzo, Santa Comba e Zas.
Opinión
Eva Color Santa Comba
GDR Costa da Morte 2018
Cena EACC 2018
Gadis Febrero 2018
Enova Energia
KNM Abogados
CMAT
Concello da Laracha
Centro de Ortodoncia e Implantologia Dr. J.M. Pose Rodríguez
Concello de Mazaricos
Concello de Neda
OndaHit
En breves

Adiante TV

Opinión

O "sincerity" score

Daniel Lago

Usualmente o bom que têm as novas televisivas é que passam num período de tempo no que geralmente as imagens e as palavras não dão associado no n…

Daniel Lago
Ler máis

O alcalde dança

Daniel Lago

Pois sim, vivemos numa cidade onde o nosso alcade dança. Dança de dia e dança de noite. Não e que ele seja um bom bailador, mas ele é a dançar e…

Daniel Lago
Ler máis

Cada pedra ten o seu andar

Xosé González Martínez

Na arte de traballar as pedras os nosos canteiros botaban man da intelixencia, dos coñecementos empíricos e da imaxinación. Todos os tres medios  …

Xosé González Martínez
Ler máis

Conversas na Encrucillada

Usamos cookies propias e de terceiros para mostrar publicidade personalizada segundo a súa navegación. Se continua navegando consideramos que acepta o uso de cookies. OK Máis información