6194 fans     1571 seguidores     43 seguidores - Club Adiante - Dirixe: Xosé Manuel Lema [Contacto]
Ingenieria Rodríguez
Adiante Última Hora
  • Cargando las noticias de última hora...Cargando las noticias de última hora...

Álvaro Rodríguez

Álvaro Rodríguez

Alvaro Rodríguez Núñez, Cambados 1972, abogado y Doctor en Ciencia política. Tiene publicado varios libros, así como estudios políticos en diferentes revistas de pensamiento político.

Sobre as consecuencias de ser o Reino de España un protectorado de Bruselas

Publicada: 15/01/2019

Aumentar texto Disminuir texto Reiniciar texto
0
1
0

Email Google+ Pinterest WhatsApp Menéame Chuza! Cabozo

Tempo de lectura: 10 minutos e 51 segundos.

Os voceiros de ideoloxía  liberal de España, nun insólito ataque de sinceridade e claridade recoñecen que a súa política económica, tras a cesión da soberanía á U.E.  ao reformar o artigo 135 da Constitución, condena á maioría da poboación á pobreza.

Substancialmente contundente é a editorial de El País, “Desaceleración por precariedade”  do 28 de decembro de 2018. Tras anos de liberalismo agora recoñecen que: “Case todas as prospeccións económicas para o ano 2019 coinciden en que se aproxima unha desaceleración económica. (…) Pero nesta desaceleración proxectada pesa ademais un factor que nunca fora tan grave como ata agora: a caída xeral das rendas salariais acompañada, nalgunhas áreas económicas, por unha precarización laboral tóxica para a demanda de consumo e, indirectamente, para a de investimento. En termos sinxelos, tal e como se repetiu con frecuencia, salarios deprimidos e contratación precaria non poden soster o crecemento económico durante moito tempo. (…)…Hai razóns para temer unha desaceleración global; pero a orixe está no esgotamento do modelo baseado na depresión salarial e os contratos temporais”. El País marcou un  record de “sinceridade”….

El Mundo, no seu editorial do 4 de xaneiro de 2019, “A desaceleración económica chegou” tamén recoñece que unha próxima crise está a piques de causar estragos. E segue optando por obedecer  a política colonial de Bruxelas e Berlín. Niso tamén son sinceros…

Non podemos deixar de lembrar  as reformas  laborais aprobadas polo parlamento español, e de recortes dos  dereitos de vida e  liberdade dos  traballadores.  As políticas liberais   foron constantes desde 1975, desde a etapa democrática.  As  máis importantes  foron  as  seguintes: 27 de  outubro de 1977, 20 de  decembro 1979, 5 de  xaneiro de 1980, 9 de  xuño de 1981, 15 de  febreiro de 1983, 9 de  outubro de 1984, 3 de abril de 1992, 13 de  xuño de 1994, 9 de  outubro de 1996, 4 de  novembro de 1996, 28 de abril de 1997, 2 de marzo de 2001, 24 de  maio de 2002, 9 de  maio de 2006, 6 de marzo de 2009. En 40 anos de Democracia en España 15 potentes  leis aprobadas polo parlamento español, en detrimento,  ou en  perda  de  dereitos  dous  traballadores. E finalmente o  record de perda de soberanía do 135.  

A política económica imposta por Bruxelas ao protectorado denominado “Reino de España”, consiste en depresión  salarial e paro. Iso provocou un éxodo masivo de mozos. Os mozos teñen que emigrar para poder subsistir. Entre 2009 e 2017, a cifra de traballadores  menores de 30 anos que emigraron  foi de case 800.000. En termos totais, o número traballadores  españois no estranxeiro desde 2009 creceu en case un millón de persoas (65%), ata alcanzar os 2,4 millóns.  Un  record europeo.

E Galicia é a comunidade que máis emigrantes ten:   máis de 500.000. A modo de exemplo, e da sangría que representa esa realidade, El Progreso, o día 2 Xaneiro 2019 informaba que dos máis de 66.000 lucenses instalados fóra de España, Lugo cidade é, por motivos obvios, a localidade que máis achega á estatística con 12.306. Despois da capital lucense, aparecen Monforte (3.357), Chantada (3.658), A Fonsagrada (3.495), Sarria (2.167), Viveiro (2.130) e Pantón (2.114).  O 20% do total dos habitantes da provincia de Lugo, viven emigrados.  Outro  record europeo.

Fronte a esa realidade, o pasado 2018 superou todos os récords de chegadas de inmigrantes en patera. 57.250 persoas lograron arribar a España o ano pasado tras cruzar o Mediterráneo, segundo os datos da Organización Internacional para as Migracións ( OIM) ata o 26 de decembro. O Presidente dla Xunta, na sua  “particular” política  inmigratoria, segue querendo atraer a inmigrantes,  e non impedir que os mozos galegos emigren. E o está conseguindo.  

Gerald  Brenan, (Edward  Fitgerald  Brenan), na súa obra  A face de España, describía así aos españois sobre 1950. “Viven nun sistema tribal ou de clientela, que lles impón como deber moral favorecer aos amigos á conta do Estado, e prexudicar aos adversarios. Esta é a primeira Lei deste país, que se observou tanto durante a República como hoxe. Tres cuartas partes do  endémico sentimento revolucionario en España proveñen de aí”.  Non discutimos que a afirmación de  Gerald  Brenan sexa unha esaxeración e así o considera  Stanley  G.  Payne. Máis este último autor considera que o comportamento da sociedade española podía ser cualificado como de “ familiarísmo  amoral”. 

Teorías hai moitas. E son moi necesarias. É difícil interpretar o perxudicial comportamento dos dirixentes políticos e a solemne apatía do pobo. Nin patronal, cámaras de comercio, universidades, din nada ante a realidade da  nefasta xestión. Todos calan e resígnanse. Só os sindicatos e forzas políticas minoritarias protestan, sen moito éxito. 

O 4 de xaneiro informábase doutro fracaso maiúsculo: “Galicia creou menos emprego no 2018, a pesar de bater o récord de contratación. Por cada un dos 20.659 novos afiliados asináronse máis de 52 contratos”. (Vide. La Voz de Galicia do día 4 de xaneiro de 2019.) En definitiva menos emprego, máis contratos basura, máis precariedade, máis inmigración, máis emigración, menos salarios, e máis crises.  

O pasado 4/01/2019  Antonio  Garrigues  Walker declarou en Expansión: "Concentrar a riqueza asómanos a un precipicio". E afirmaba: “A desigualdade entre cidadáns dentro de cada país é un factor de inestabilidade e insatisfacción e xera violencia social, miremos a EEUU e a Francia. A concentración de riqueza aproxímanos a un precipicio e, se non somos radicalmente irresponsables, reaccionaremos. A Humanidade nunca busca o caos e ten un sexto sentido que lle indica cando non pode seguir adiante sen alterar as cousas. Necesitamos novas voces e unha nova grandeza, alguén que como fixo  Roosevelt veña a proclamar un  New  Deal. Non hai nada imposible. Pero afixémonos a escoitar as mensaxes populistas e a descualificalos, e isto non é suficiente: necesitamos un novo contrato. Ademais, descualificando aos populistas fortaléceselles”. A preocupación de Antonio  Garrigues debe servirnos para madurar e apreciar  o equivocado camiño polo que nos levan os actuais dirixentes. Se non son radicalmente irresponsables, reaccionaran. Para cambiar a política hai que recuperar a soberanía que entregaron no seu día co artigo 135.

Se queres podes deixar un comentario sobre esta opinión no Facebook:

Pódeche interesar...

Antipopulistas, populistas e loita de elites

Álvaro Rodríguez

O concepto de populismo sempre foi usado como un adxectivo  peyorativo,  e excepcionalmente como un substantivo.  A excepción esta en os  Naródnik,  que deron lugar ao primeiro partido revolucionario ruso: «A Vontade do Pobo» (en ruso:  Naródnaya  Volya). Máis sempre o termo populista foi utilizado como unha inxuria polo poder establecido desde o século  XIX, o poder liberal.  Foi o sociólogo  Pareto quen no século  XX analizou a política como unha loita entre elites que …

Álvaro Rodríguez
Ler máis

Análise política da UE e o papel do Reino de España

Álvaro Rodríguez

Non existe unanimidade sobre a natureza política da UE. No presente artigo pretendemos expoñer  a visión defendida por certos pensadores, que é diferente á divulgada polos medios de comunicación dominantes. Os  autores que citamos e expoñemos o seu pensamento en relación á UE,  son  da dereita e esquerda, españois e estranxeiros,   e iso a través de estudos, ensaios e artigos  publicados nos últimos 15 anos.  Especialistas no pensamento e a historia contemporánea de Europ…

Álvaro Rodríguez
Ler máis

O gran engano: propaganda e mentira do globalismo.A realidade galega

Álvaro Rodríguez

O presente estudo pretende aclarar ideas e conceptos sobre o  globalismo que está a arrasar a economía e sociedade galega. E iso desde o radicalismo democrático contra a gran mentira hexemónica.  O engano ou a mentira fan miles de anos que esta estudado e é usado na arte da política e da guerra. Escribía  Sun  Tse que “a arte da guerra é a arte do engano; se adoptamos sempre unha aparencia contraria ao que somos, aumentamos as nosas oportunidades de vitoria”. (Sun  Tse. A art…

Álvaro Rodríguez
Ler máis

Noticias sobre A Costa da Morte, as suas comarcas e os seus concellos: Bergantiños, Soneira, Camariñas, Carballo, Cee, Corcubión, Dumbría, Fisterra, Muxía, Vimianzo, Santa Comba e Zas.
Opinión
Autos Xallas
Feira de Outono Santa Comba 2019
SAT Busto Corzon Mazaricos
Concello de Dumbría
Concello de Mazaricos
En breves

Adiante TV

Opinión

Antipopulistas, populistas e loita de elites

Álvaro Rodríguez

O concepto de populismo sempre foi usado como un adxectivo  peyorativo,  e excepcionalmente como un substantivo.  A excepción esta en os  Naródn…

Álvaro Rodríguez
Ler máis

Análise política da UE e o papel do Reino de España

Álvaro Rodríguez

Non existe unanimidade sobre a natureza política da UE. No presente artigo pretendemos expoñer  a visión defendida por certos pensadores, que é d…

Álvaro Rodríguez
Ler máis

O gran engano: propaganda e mentira do globalismo.A realidade galega

Álvaro Rodríguez

O presente estudo pretende aclarar ideas e conceptos sobre o  globalismo que está a arrasar a economía e sociedade galega. E iso desde o radicalism…

Álvaro Rodríguez
Ler máis

Conversas na Encrucillada

Usamos cookies propias e de terceiros para mostrar publicidade personalizada segundo a súa navegación. Se continua navegando consideramos que acepta o uso de cookies. OK Máis información