6452 fans     1594 seguidores     43 seguidores - Club Adiante - Dirixe: Xosé Manuel Lema [Contacto]
Adiante Última Hora
  • Cargando las noticias de última hora...Cargando las noticias de última hora...

Álvaro Rodríguez

Álvaro Rodríguez

Alvaro Rodríguez Núñez, Cambados 1972, abogado y Doctor en Ciencia política. Tiene publicado varios libros, así como estudios políticos en diferentes revistas de pensamiento político.

O gran engano: propaganda e mentira do globalismo.A realidade galega

Publicada: 29/08/2019

Aumentar texto Disminuir texto Reiniciar texto
0
0
0

Email Google+ Pinterest WhatsApp Menéame Chuza! Cabozo

Tempo de lectura: 15 minutos e 40 segundos.

O presente estudo pretende aclarar ideas e conceptos sobre o  globalismo que está a arrasar a economía e sociedade galega. E iso desde o radicalismo democrático contra a gran mentira hexemónica. 

O engano ou a mentira fan miles de anos que esta estudado e é usado na arte da política e da guerra. Escribía  Sun  Tse que “a arte da guerra é a arte do engano; se adoptamos sempre unha aparencia contraria ao que somos, aumentamos as nosas oportunidades de vitoria”. (Sun  Tse. A arte da guerra). En política contra os contrarios, contra os opositores,  sempre se usan os mesmos métodos: Burlarse das súas ideas ou conviccións, silencialos,  ridiculizarlos, ofendelos, facer alusións desagradables para desacreditalos, ou poñer en cuestión as súas capacidades de xuízo, mentais ou intelectuais.  Sun  Tse recomendaba: “tente lograr a vitoria sen facer batallas. Antes de combater, (os antigos) tentaban debilitar a confianza do inimigo con humillacións e mortificacións e sometendo as súas forzas a duras probas…Corrompa o mellor do inimigo mediante ofrendas, agasallos e promesas, altere a súa confianza facendo que os seus mellores oficiais comentan accións vergoñosas e  viles, e non deixe de divulgalas”. Vemos como hai 2.500 anos usaban o suborno, e hoxe  tamén. 

Etienne da  Boétie na súa obra O discurso da servidume voluntaria, ou o Contra Un, escrita hai 500 anos,  describía un fenómeno político eterno: moitos cidadáns voluntariamente sométense a servidume, ceden a súa liberdade, e iso de forma voluntaria. Os pobos déixanse encadear, rexeitan ser libres cando a liberdade élle posible sen dificultade. Consideraba que o costume exerce un gran poder sobre os humanos, sobre os seus actos. E  onte como hoxe,  o costume moitas veces dominante exércese para ensinar aos cidadáns para servir, a ser dóciles aos seus amos. Hoxe  a primeira razón da servidume voluntaria é o costume que se impón desde os medios de propaganda. Denomínase “Consenso”. Da servidume forzosa de antes, pasouse á voluntaria do consenso

Recentemente a economista Alicia Garcia Ferreiro, realizaba unhas declaracións que pola súa claridade e veracidade deixaron pampos a moitos lectores: "Os europeos fomos  colonizadores, pero algún día seremos colonizados". Só podemos obxectar que talvez, só talvez…

Globalismo e Globalización ten que ser explicados, dado que son dous termos distintos.  Adrede confúndenos os intelectuais a favor do  globalismo.  (Vide.  Ulrich  Beck. Que é a globalización?. Falacias do  globalismo). Eses eruditos  do globalismo traballan para iso, como os escribas traballaban para os faraóns.  Por  globalismo enténdese unha Política,  cunha ideoloxía que lexitima o poder duns e a obediencia doutros, sendo  o normal da política. Por globalización enténdese o proceso existente na realidade humana onde o desenvolvemento tecnolóxico  consegue, positivamente, que  o planeta Terra sexa máis accesible aos homes, acurtando distancias, comunicando instantaneamente os coñecementos  científicos, os avances de todo tipo.  A globalización iniciouse coa invención humana, desde a roda, a domesticación de animais, a arte da navegación, etc.  A partir de aí, acurtáronse as distancias. As comunicacións fixéronse máis intensas e rápidas  século a século. Mellorou a navegación século a século, melloraron os modos de impresión de libros e coñecementos, melloráronse as comunicacións, desde o telégrafo, teléfono,  aos actuais satélites de comunicacións. A humanidade avanza no seu desenvolvemento tecnolóxico. Iso é moi positivo.

Mais o  globalismo non é a globalización. O  globalismo é unha Política que se quere impoñer e determinar quen manda e quen obedece, que é público e que é privado e quen é o amigo,   e quen é o inimigo, ou o escravo. O Político é unha esencia e a Política a súa forma de actuar. (Vide. Julien  Freund. A esencia do político). 

A globalización, o desenvolvemento seguirá (oxalá), avanzando. A especie humana construirá aparellos tecnolóxico que voen máis  velozmente, naves marítimas sucasen os océanos máis  raudamente, etc. Os coñecementos deben ser compartidos en beneficio da saúde, educación, etc,  e mellora da vida de toda a especie humana,  e a información tamén ten que ser o máis rápida e veraz posible. O estado de desenvolvemento tecnolóxico esperamos que siga avanzando. Mais o  Globalismo é outra cuestión. 

O mal chamado con engano “libre comercio”, a liberdade do diñeiro dunha minoría, a  mercantilización de todo, ou devandito doutra forma, o poder absoluto dos bancos e dalgunhas grandes empresas, arruína á maioría absoluta da produción en Europa, Galicia  e no Reino de España, xa que a produción aquí realízase   nas empresas medianas e pequenas,  victimas do  globalismo. O tratado co  MERCOSUR empeorará a situación.  

A compaixón e a caridade non é Xustiza. As grandes emigracións e as grandes inmigracións non teñen que ser progreso, nin para os emigrantes nin para os receptores. Véxase o excelente estudo de Jorge  Verstrynge Inmigración, capitalismo, proteccionismo e identidade. O caso español.  A modo de exemplo, hoxe en 2019 a economía real galega é máis rica que hai 10 anos, pero os ingresos reais  da maioría dos galegos son máis baixos. De seguir con esta política,  Vigo ou A Coruña serán como Buenos Aires dentro de 15  anos. Fame. 

O  globalismo é un proxecto político,  e por iso económico, que predica a libre circulación de capital, inmigración masiva, a precariedade total do emprego, a privatización obrigatoria e masiva de todos os servizos públicos necesarios. A globalización (desenvolvemento tecnolóxico)  avanzará, mais é evitable que os traballadores do mundo gañen menos e sexan pobres, que toda a sanidade do mundo sexa privada e cara. Non  é positivo nin posible que millóns de persoas teñan que emigrar das súas patrias e ir a outros continentes para seguir sendo pobres e  desarraigados.  A máis traballadores, menos salario. Por iso as patronais defenden a inmigración.

Non deixa de ser curioso que en Galicia, de onde emigraron 300.000 galegos mozos na súa inmensa maioría, desde o inicio da ofensiva liberal do 2008, forzas políticas con representación no Parlamento galego apoien a operación de entrada (de millóns nos próximos anos) de inmigrantes, financiada, organizada entre outros, polo especulador   Soros, en beneficio do gran capital e prexudicando aos asalariados galegos.  

Os grandes teóricos a favor do  globalismo,  que á mantenta confunden e intercambian os termos, son curiosamente estrategos militares, económicos e políticos dunha moi determinada política e ideoloxía. Non é unha casualidade, obviamente.  Así,   S. P Huntington era un experto nas loitas en contra das insurreccións contra USA, asesor do presidente Johnson na guerra do Vietnam, director do Instituto de Estudos Estratéxicos da Universidade de  Harvard;  Fukuyama  colaborador, asesor, empregado do Departamento de Estado de ÚSAA;  Eisuke  Sakakibara,  viceministro de economía de Xapón, bautizado como Míster  Yen pola revista “Time”.  Superguai. 

Asistimos na Unión Europea, e nos “estados democráticos” (sen soberanía como o reino de España),  a como unhas minorías adoptan decisións de costas á cidadanía “ votadora”. Asistimos a un ritual  vacio,  inútil, inservible do voto, xa que as decisións adóptanas poderes económicos e ideolóxicos depredadores de costas á vontade dos “votadores”.  Presenciamos constantes   teatrillos  vacios da  clase política.  En cuestións básicas como o emprego, a subida da produtividade e dos salarios, moeda, comercio exterior, etc, a clase política está ao servizo do Gran Capital Internacional.  Hoxe o voto aos partidos políticos non vale de moito. É triste pero é a verdade. 

Os medianos e pequenos empresarios, artesáns ou autónomos  ven reducido o seu horizonte pola invasión exterior. Os traballadores ven reducidos os seus salarios e dereitos. Os estados sen soberanía e  dirixidos por políticos ¿talvez subornados? ceden  a eses entes “globalizados” en prexuízo  dos seus cidadáns.

Sexamos realistas: de seguir esta tendencia  globalista política-económica,  os galegos, españois e os europeos,  podemos ser sometidos a servidume, colonizados. E tamén é certo que o grupo dominante e os seus  acólitos  usan o engano e a mentira, a propaganda para desacreditar aos seus opositores. Os seus enganos son tremendos, as súas mentiras desmedidas,  pero non son efectivas. No mes de agosto asistimos á campaña organizada e financiada  por  Soros no Mediterráneo. A opinión das oligarquías políticas é de apoio a  Soros. Os medios de Comunicación,  apoio a  Soros, ao liberalismo e á entrada masiva de produción e  de man de obra foránea. Mais o pobo non é consultado en  REFERENDUM porque lle temen…O recente tratado co  MERCOSUR é un exemplo. 

Se queres podes deixar un comentario sobre esta opinión no Facebook:

Pódeche interesar...

A ilusión e a realidade

Álvaro Rodríguez

Podemos,  Anova,  Mareas dalgúns pobos e  Esquerda Unida  pecharon  unha candidatura conxunta  despois de criticarse  ácidamente e de chegar a romper a unidade de actuación.  Con este feito compróbase que a  esquerda  rupturista é un mito.  Aínda que a punto estiveron de eliminar ao BNG, xa que ao PSOE-PP só reforzáronos.  As declaracións de Villares e o espectáculo do últimos catro anos no parlamento galego, plasman que os  intereses e ambicións persoais, unen  mái…

Álvaro Rodríguez
Ler máis

La Tribu de los Leprosos en Cataluña

José Manuel Palacín Y Rodríguez

La huída por el Proces, Clara Pontasí, se atrevió hoy mismo, en la sede del Parlamento Europeo, a aseverar que para cometer su genocidio Hitler se inspiró en la Expulsión de los Judíos de 1492, efectuada por los Reyes Católicos. Acusando así a España de grandes crímenes contra la humanidad.   Partiendo de la base de mi empatía por el pueblo judío y por el reconocimiento de Israel como nación legítima, tengo que reseñar que el Reino de España no fue el primero de la historia …

José Manuel Palacín Y Rodríguez
Ler máis

A dictadura da apariencia

Álvaro Rodríguez

Alá en 1977 unha profesora de ciencia política alemá,  Elisabeth  Noelle- Neumann,   expuxo a súa teoría da espiral.  Analizou o funcionamento dos medios de comunicación sobre os cidadáns, e chegou á conclusión de que as persoas non se atreven a ir en contra da opinión  defendida polos medios de comunicación, xa que se o fan son marxinadas e atacadas.  Consideraba que nesta sociedade as ideas  contrarías ao sistema dominante,  eran atacadas e desprestixiadas.  Ante esa real…

Álvaro Rodríguez
Ler máis

Noticias sobre A Costa da Morte, as suas comarcas e os seus concellos: Bergantiños, Soneira, Camariñas, Carballo, Cee, Corcubión, Dumbría, Fisterra, Muxía, Vimianzo, Santa Comba e Zas.
Opinión
Entroido Vimianzo 2020
Feira Primavera Santa Comba 2020
Autos Xallas
Entroido A Braña 2020
Concello de Dumbría
Concello de Mazaricos
En breves
Maderas Algarian Company S.L.

Adiante TV

Opinión

A ilusión e a realidade

Álvaro Rodríguez

Podemos,  Anova,  Mareas dalgúns pobos e  Esquerda Unida  pecharon  unha candidatura conxunta  despois de criticarse  ácidamente e de chegar …

Álvaro Rodríguez
Ler máis

La Tribu de los Leprosos en Cataluña

José Manuel Palacín Y Rodríguez

La huída por el Proces, Clara Pontasí, se atrevió hoy mismo, en la sede del Parlamento Europeo, a aseverar que para cometer su genocidio Hitler se …

José Manuel Palacín Y Rodríguez
Ler máis

A dictadura da apariencia

Álvaro Rodríguez

Alá en 1977 unha profesora de ciencia política alemá,  Elisabeth  Noelle- Neumann,   expuxo a súa teoría da espiral.  Analizou o funcionamen…

Álvaro Rodríguez
Ler máis

Conversas na Encrucillada

Usamos cookies propias e de terceiros para mostrar publicidade personalizada segundo a súa navegación. Se continua navegando consideramos que acepta o uso de cookies. OK Máis información