6048 fans     1562 seguidores     43 seguidores - Club Adiante - Dirixe: Xosé Manuel Lema [Contacto]
Ingenieria Rodríguez
Adiante Última Hora
  • Cargando las noticias de última hora...Cargando las noticias de última hora...

Álvaro Rodríguez

Álvaro Rodríguez

Alvaro Rodríguez Núñez, Cambados 1972, abogado y Doctor en Ciencia política. Tiene publicado varios libros, así como estudios políticos en diferentes revistas de pensamiento político.

Análise política da UE e o papel do Reino de España

Publicada: 13/09/2019

Aumentar texto Disminuir texto Reiniciar texto
0
0
0

Email Google+ Pinterest WhatsApp Menéame Chuza! Cabozo

Tempo de lectura: 23 minutos e 38 segundos.

Non existe unanimidade sobre a natureza política da UE. No presente artigo pretendemos expoñer  a visión defendida por certos pensadores, que é diferente á divulgada polos medios de comunicación dominantes. Os  autores que citamos e expoñemos o seu pensamento en relación á UE,  son  da dereita e esquerda, españois e estranxeiros,   e iso a través de estudos, ensaios e artigos  publicados nos últimos 15 anos. 

Especialistas no pensamento e a historia contemporánea de Europa e de España, como  o profesor  Dalmacio Negro,  afirman que o proceso  xurdido desde a Revolución Francesa baséase na mentira ou manipulación do consenso. As oligarquías dominantes, a través da manipulación, da mentira, da propaganda e da ficción da representación parlamentaria, crean un consenso político de costas á realidade social ou ao consenso social. Os supostos partidos, que considera  en realidade faccións dun partido único, impoñen o seu dominio ao servizo das elites económicas e en sentido contrario ao sentir ou necesidades do pobo. En España pasouse dunha  ditadura persoal á ditadura dos partidos ou faccións políticas.

Dado que todo está acordado entre as oligarquías, as eleccións limítanse a lexitimar ou legalizar  á facción que obteña máis representación. Sempre de costas ao prometido, proposto e divulgado ao pobo. Por iso considera que  se pode afirmar que a soberanía esta secuestra polos partidos ou faccións, e a liberdade política confiscada  polo consenso das oligarquías  partitocráticas. Afirma que a política consiste en repartirse o botín entre as diferentes  elites que determinan o liderado das organizacións políticas. Co actual sistema electoral, e a confusión de todos os poderes do estado, os xefes dos partidos, unha pequena elite,  son os que teñen todo o poder, e úsano en beneficio dos grupos económicos que os financian.

O consenso pódese definir como a alianza entre as oligarquías. Nese labor é básica a formación,  e con iso o control da opinión pública, a través do engano e a manipulación informativa. En definitiva crean unha linguaxe propia, unha  neolengua  Orweliana.  Para o profesor     no momento presente domina a  “política correcta”, unha mestura de política   cratológica e utópica unidas polo consenso político.  A idea atópase nos capítulos IV e V do  Leviatán de  Hobbes.

A súa finalidade principal consiste en impoñer un  new  speak, pois, quen impón a linguaxe, manda. De aí a confusión existente no imaxinario estado positivo da Humanidade,   confusión que tal vez tamén   denota debilidade. (Vide.  Dalmacio Negro. “Europa: a destrución das nacións”. Razón Española. nº 191. 2015. Vide. “A tiranía do Consenso”. Razón Española. nº 143. 2007. Vide. Gonzalo Fernández da Amora. “Contradicións da  partitocracia”. Razón Española. nº 200. 2016.). 

Conceptos e ideas tradicionais como Patria, Nación, Nación  Historica, Estado-Nación, ou Estado sen nación, cultura propia, nacional con estado ou sen estado, espírito da nación, pobo, e  civilización, atendendo a  Dalmacio Negro,  están a ser atacadas polas oligarquías económicas europeas, as cales só defenden os seus beneficios económicos: son indiferentes morais, a súa democracia é a coacción e a violencia, e o seu obxectivo o capitalismo de Estado. O demais sóbralles e queren eliminalo. Un dos métodos que usan é  embruteciendo aos súbditos, como fixo  Ciro cos  Lidios. De aí esta estraña complicidade na incrible permisividade coas drogas, o  nihilismo afectivo e sexual que cargan sobre as novas xeracións. Con iso dálles unha aparencia de liberdade, e  fatua felicidade. Mais a escravitude  de  Ciro aos  Lidios están a impoñela aos europeos e aos españois no século  XXI. 

John  Laughland na Obra “A   fonte  Impura” afirma que  UE tal como coñecémola é inmutable xa que  se cimentou como a franquía da mundialización capitalista en Europa e os seus donos non poden aceptar cesións ou gretas no seu dominio. Considera que non poden nin queren. Os que mandan non queren perder o mando. O poder osténtano  as finanzas e as grandes empresas, e todo o que se fai é en beneficio exclusivo dese minúsculo grupo dominante.  Os  tratados da UE, que ninguén os  votou en España, só o parlamento das faccións,   son realmente inmutables, xa que as oligarquías de case todos os estados están impostas polo poder económico que domina a UE. 

En España,  ao día da data,  certos grupos sociais pregúntanse como é posible que se designeara candidato a alcalde de Barcelona ao que  foi  primeiro ministro da  Republica Francesa, quen o seu ministro do interior, deputado na  Asemblea Nacional francesa, deputado rexional, alcalde do seu pobo de Francia, e dirixente do Partido Socialista Francés.   O día 25 de marzo comunicáronnos que  41 senadores franceses denuncian a “represión” contra os líderes do ‘ procés’ e piden que Francia e outros Gobernos europeos interveñan "para que haxa unha mediación". Todos eses feitos políticos son moi curiosos. ¿Tal vez algún día sexa presidente da Republica catalana un francés?. Tode é moi “curioso”. 

Debemos lembrar que nos anos 80 do século pasado, o pensador Gonzalo  Fernández de la Mora, máximo intelectual da dereita española,   indicara a súa opinión sobre cales  eran os obxectivos da Transición e do cambio político. Na súa opinión,  explicada na  súa obra “Os erros do cambio”, había  intereses das potencias europeas no proceso do Cambio: Debilitar ao estado español para colonizalo economicamente. ¿Alcanzaron o obxectivo?. 

As consecuencias desta situación de dominación é que as clases populares desfavorecidas rebélanse, e por iso abandonan  os discursos da esquerda e dereita  europeístas.  A este cambio de vontade das clases populares, ante unha política que os prexudica, os políticos profesionais denomínano “auxe da extrema dereita” “auxe da estrema esquerda”, ou “populismos”. As súas análises son moi divulgados: o Brexit explicárono dicindo que votaron mal; en Hungría  Orban é un erro;  Polonia vota mal; a Fronte Nacional francesa etc, etc. En definitiva atendendo ás súas declaracións, parece que afirman  que os cidadáns europeos, cando non votan os que eles queren,  non serven para votar.  

Asistemos nestes días a ver un espectáculo histriónico  histórico: O Primer ministro británico  ten a obriga de cumplir a vontade popular británica expresada no referéndum. O pobo británico votou salir da Unión Europea. Ese é o mandato do Pobo. Mais os medios de comunicación españoles indican que o Primer ministro británico e un dictador, un  desquiciado, etc, etc, etc. O que ten a obriga de cumplir o mandato popular do pobo británico e descalificado. E os que se opoñen o Bresit, os que están en contra da vontade do pobo británico expresado nun referéndum son histriónicamente calificados como  defensores da democracia e do orden…É un exemplo de manual de cómo se manipula a realidade. 

A mentira e falsidade para Rafael  Poch parece que chega a extremos ridículos.  O  establishment e os seus  xornalistas,  xa teñen o  culpable de que as masas se rebelen: Rusia. O especialista e xornalista Rafael  Poch de  Feliu afirma que iso é todo unha gran mentira.  A noticia da inxerencia rusa denomínaa “a maior noticia falsa dos últimos anos”. Atendendo ao xornalista citado,  Macron, ante a potente revolta dos “chalecos amarelos”, busca un cabeza de turco: Moscova. Talvez  iso é mostra da  decrepitud desa mesma   elite dominante. 

Os políticos perderon o medo ao ridículo  e xa só saben mentir.  A súa linguaxe empeza a ser inútil para manter a dominación, e por iso é factible que  recorran á forza para manter o seu dominio.  Macron anunciou a mobilización das forzas armadas para disolver as manifestacións dos que protestan. Non parece moi  democrática a medida….. (Vide. Rafael  Poch de  Feliu.  “A cuestión UE: dilemas e pantasmas”. Blogue persoal). 

Podemos preguntarnos o motivo de que en ningunha universidade española realícense conferencias, estudos, seminarios e debates académicos sobre o resultado da entrada na UE. Podemos preguntarnos as motivacións de non realizar estudos sobre o feito de que a Gran Bretaña, Suecia e outros países,  non abandonasen a súa moeda. Parece que  non interesa.  Desde a prensa e os intelectuais afíns, atácase a superficialidade das cousas,  os danos do sistema, pero nunca a súa última consecuencia definitiva:   a suplantación do poder por unha oligarquía. Iso si, dinnos que o pobo é soberano, listo, que ten bo sentido popular, que somos unha democracia madura. Máis cando os cidadáns non votan o que queren, as  elites critícanos.  

A alienación da opinión pública aparenta ser  moi alta. A maioría da xente talvez non di o que pensa, senón aquilo que lle din que debe pensar. Xa temos a resposta ao porqué de que en ningunha universidade española, ou sindicato, ou agrupación de empresarios de comerciantes, etc,  realícense conferencias, estudos, seminarios e debates académicos sobre o resultado da entrada na UE, o Euro, etc. 

Para Wolfgang  Streeck a Unión Económica e Monetaria ( UEM) foi un erro histórico (Vide. O País. 15 de marzo de 2019. Alternativas ao corpiño monetario do euro). E pregúntase: Poden os países prexudicados polo euro saír del? Si. Para as elites económicas de Alemaña e Francia, os amos da UE, obviamente non lles interesa, e na súa opinión, países como Grecia e Italia, ou España, podían como mal menor  ter unha  segunda moeda nacional xunto coa moeda Euro. Asegura que  en Italia puxéronse en marcha os preparativos para iso. De feito a Gran Bretaña sempre mantivo a súa libra, e  Suecia, Bulgaria, Croacia, Dinamarca, Hungría, Polonia, República Checa,  Rumania  manteñen a súa moeda.

No O salto, o 22 de marzo de 2019 o sociólogo Wolfgang  Streeck afirmaba  que os políticos  españois nunca deron ningún problema na Unión Europea porque, na súa opinión, non comprenden onde están metidos. Tras explicar que a UE é un instrumento ao servizo das elites económicas alemás, cousa que aparenta ser evidente,  di que os políticos españois  non saben o que fan. Na súa opinión  os políticos españois foron moi ben adestrados desde “a súa infancia” acerca da Unión Europea, e lémbranos que “Bruxelas non é o Festival do Amor” é un instrumento onde uns mandan e outros obedecen, uns gañan e outros perden. (Vide. Wolfgang  Streeck. O Salto. “Os españois nunca deron problemas na UE porque os seus políticos non saben onde están metidos”. 22 de marzo de 2019.). 

Paul  Krugman xa indicara que unha das causas principais do paro e a baixada de salarios en España era o Euro: “Se España seguise tendo a súa antiga moeda, a peseta, podería remediar rapidamente o problema cunha desvalorización (por exemplo, reducindo o valor da peseta un 20% con respecto a outras divisas europeas). Pero España xa non ten o seu propio diñeiro, o que implica que só pode recuperar a súa competitividade mediante un lento e doloroso proceso de  deflación”.  (Vide.  Paul  Krugman. O País. “A creación dun ' eurocaos'”. 16 de febreiro de 2010). 

As secuelas desta longa crise provocada pola UE foron mortais para as familias das clases medias e traballadoras. A taxa  de desemprego,  segue sendo das máis altas do mundo occidental. A taxa de desemprego xuvenil segue sendo superior ao 42%, a máis alta de Europa. Perdemos a unha xeración enteira. Millóns de familias descenderon de clase social. E se non traballan ou traballan con contratos con cotizacións baixas, as súas pensións serán baixas. 

Seguir na unión monetaria europea condénanos a ser un axente secundario en Europa limitado a ofrecer produtos hortofrutícolas, en competencia con Marrocos, e servizos de hostalería aos máis prósperos veciños do norte. E iso con salarios baixos para os  trabadores deses sectores, xa que se compite con países pobres.  Permitirase   ter un  tecido industrial nalgunhas zonas. Ao aceptar que o poder real o  detenten os banqueiros, Paris ou Berlín,  será o que eles decidan. (Vide. Stuart Medina.  Infolibre. “España debe abandonar o euro inmediatamente e recuperar a súa soberanía monetaria. 20 de marzo de 2017.). 

Xa van case 20 anos que John  Laughland publicou A fonte  Impura. Na súa famosa obra indicaba que as empresas alemás necesitaban unha desvalorización do marco para poder sobrevivir,  e para iso creouse o euro. Ao ser a única moeda,  e controlala eles, ancoraban a toda a zona euro  ás súas necesidades de venda e de cambio. Créase así un espazo económico atendendo aos intereses deses grupos industriais. Iso forma parte dun plan máis amplo dentro do proxecto  globalista. Afirmaba John  Laughland que “en anos recentes a política europea ha ecoado cun ruído xordo, opaco e repetitivo: o dos cravos afundíndose no cadaleito da democracia”.  

Se queres podes deixar un comentario sobre esta opinión no Facebook:

Pódeche interesar...

O gran engano: propaganda e mentira do globalismo.A realidade galega

Álvaro Rodríguez

O presente estudo pretende aclarar ideas e conceptos sobre o  globalismo que está a arrasar a economía e sociedade galega. E iso desde o radicalismo democrático contra a gran mentira hexemónica.  O engano ou a mentira fan miles de anos que esta estudado e é usado na arte da política e da guerra. Escribía  Sun  Tse que “a arte da guerra é a arte do engano; se adoptamos sempre unha aparencia contraria ao que somos, aumentamos as nosas oportunidades de vitoria”. (Sun  Tse. A art…

Álvaro Rodríguez
Ler máis

Isabel II y Boris Johnson, tras los pasos de Juan Sin Tierra y del Duque de Nottinghan

José Manuel Palacín Y Rodríguez

  Tras la muerte de Ricardo Corazón de León en 1.199 su hermano Juan I se coronó rey, apoyado por la mayoría de los nobles. El angevino había heredado los territorios Plantagenet en Francia, léase Normandía, y una monarquía “divina” gestionada mediante una sofisticada administración y alimentada por una economía solvente. Sin embargo, debido a su derrota ante Felipe Augusto perdió sus territorios continentales, sus constantes  intromisiones  en asuntos religiosos le g…

José Manuel Palacín Y Rodríguez
Ler máis

Plástico:la caza de brujas de la ecología europea

José Manuel Palacín Y Rodríguez

Vamos al Lidl cargados con bolsas de arpillera o tenemos que surtirnos con unas talegas de cartón que se rasgan al primer descuadre de estive interno. Esta cadena ha retirado las bolsas de plástico por, supuestamente, conciencia ecológica. El movimiento anti-plástico recorre el final de década paralelo al Me Too o a la guerra contra el diesel. Se nos muestran imágenes de tortugas, delfines o corales envueltos en pexiglás, afirmándose que dentro de cincuenta años habrá en los océano…

José Manuel Palacín Y Rodríguez
Ler máis

Noticias sobre A Costa da Morte, as suas comarcas e os seus concellos: Bergantiños, Soneira, Camariñas, Carballo, Cee, Corcubión, Dumbría, Fisterra, Muxía, Vimianzo, Santa Comba e Zas.
Opinión
Autos Xallas
SAT Busto Corzon Mazaricos
Gadis Promo Sorteo Iphone XR Setembro 2019
Concello da Laracha
Concello de Mazaricos
En breves

Adiante TV

Opinión

Análise política da UE e o papel do Reino de España

Álvaro Rodríguez

Non existe unanimidade sobre a natureza política da UE. No presente artigo pretendemos expoñer  a visión defendida por certos pensadores, que é d…

Álvaro Rodríguez
Ler máis

O gran engano: propaganda e mentira do globalismo.A realidade galega

Álvaro Rodríguez

O presente estudo pretende aclarar ideas e conceptos sobre o  globalismo que está a arrasar a economía e sociedade galega. E iso desde o radicalism…

Álvaro Rodríguez
Ler máis

Isabel II y Boris Johnson, tras los pasos de Juan Sin Tierra y del Duque de Nottinghan

José Manuel Palacín Y Rodríguez

  Tras la muerte de Ricardo Corazón de León en 1.199 su hermano Juan I se coronó rey, apoyado por la mayoría de los nobles. El angevino ha…

José Manuel Palacín Y Rodríguez
Ler máis

Conversas na Encrucillada

Usamos cookies propias e de terceiros para mostrar publicidade personalizada segundo a súa navegación. Se continua navegando consideramos que acepta o uso de cookies. OK Máis información