19.2 C
Santa Comba
jueves, julio 7, 2022

«Celtas, castrexos e romanos»: unha nova e clarificadora ollada aos alicerces de Galicia

Rafael Lema Mouzo

«Celtas, castrexos e romanos. Á procura dun pasado na historia de Galicia» de Francisco Xavier González García (Xerais, 2021) achéganos en 204 páxinas e dun xeito ameno, didáctico, pero sin evitar os temas máis polémicos a unha etapa crucial da nosa historia, para algúns incluso fundacional dunha estructura socio-política nova e cun peso de seu no transo da Prehistoria a nova xeira marcada polos documentos escritos. O nome de Galicia nace documentalmente nas descripcións e delimitacións xurdidas das relacións entre os habitantes do norte do río Douro e unha serie de enviados das civilizacións mediterráneas que con afán comercial ou invasor entran en contacto cos nosos ancestros, os kallaikoi ou galaicos.

O autor do libro

Francisco Xavier González García é Profesor Titular de Historia Antiga na Universidade de Santiago de Compostela. A súa investigación, caracterizada por unha aproximación antropolóxica ao estudo das sociedades antigas e protohistóricas, céntrase, entre outros ámbitos, na aplicación de modelos antropolóxicos ás sociedades prerromanas galaicas, a interacción cultural romano-indíxena na antiga Gallaecia e a análise da mitoloxía clásica. Nestre traballo na procura da orixe dos galegos o profesor sintetiza toda unha corrente centenaria de investigación, aportando as principais novidades dos últimos anos, facendo un repaso a unha longa tradición que ergueu ou asombrou certos nomes que seguen a xerar polémica (celtas, castrexos, a romanización).

Segundo a época na que nos situemos, os celtas, os castrexos ou mesmo os romanos foron considerados os nosos devanceiros, tal e como podemos comprobar nos textos dos eruditos e historiadores galegos dos séculos XIX e XX, explica a cartela. «Celtas, castrexos e romanos» sintetiza os principais procesos históricos da Antigüidade galaica: a aparición dos castros e as súas transformacións, o papel da guerra na vida social e cultural das poboacións do noroeste peninsular ou as mudanzas que estas experimentaron tras a conquista romana. Contra unha moi asentada escola que encumia a Roma e a cultura greco-latina contra o bárbaro, outros cremos en procesos (máis ou menos cruentos) de asimilacións e intercambio, no marco hispano e no galego; e na importancia no noso proceso histórico (que é noso, un xeito de estar e facer axeitado a nós) dos pobos que viviron nun espazo xeográfico que sobordaba o actual territorio de Galicia.

A partir dos materiais e avances da actual investigación o autor presenta Idade de Ferro galaica como un mundo moi variado (cultural, social, político), aberto a innovación e á transformación, onde tiveron un papel destacado os elementos culturais celtas ou actividades como a guerra. No mundo galaico houbo elementos lingüísticos de orixe céltica, lusitana e latina, e con eles a convivencia de características culturais desas orixes. No periodo romano o autor da un rol moi activo aos galaicos, sendo a romanización un proceso de interración cultural que xerou un xeito galaico de ser romano.

Xa desde o Bronce Final o territorio que vai do Douro ás beiras cántabras entra dentro dunha liña de intercambio comercial e cultural co Mediterráneo e cos pobos atlánticos cos que tanto compartimos, e presenta unha cultura definida, cuns rasgos comúns, a duns pobos que se saben irmandados e que son vistos como un todo polos alleos; malia que nesa cultura para moitos fundacional que é a dos castros como na creación da provincia romana de Gallaecia vemos evidentes diferencias no territorio. É moi interesante a clasificación que se fai na Segunda Idade do Ferro entre sociedades heroicas, que prevalecen ao norte de Fisterra ata a raia astur; sociedades de casa, que abarcan o sur e centro de Galicia. Ou as sociedades segmentarias agrarias, na parte oriental do país.

Nesta etapa volven a recuperarse os contactos comerciais co Mediterráneo, coa presenza de bens de prestixio, o incremento xeneralizado da riqueza e a reaparición do guerreiro especializado e das sociedades con guerreiros. As comunidades galaicas do noso entorno fisterrán (o mais céltico) volven a adoptar a configuración de sociedades heroicas, xefaturas guerreiras de longa tradición que ficarán neste espazo, mentras que na área das Rías Baixas e beira do Miño xorden as grandes citanias e xerarquías, un mundo mais permeable as asimilacións externas e menos violento co seu entorno tribal. Un marco máis axeitado para a romanización.

Foto portada- Castro A Cidá- Ribeira- Xosé Manuel Lema máis info aquí

Pódeche interesar

DEJA UNA RESPUESTA

Por favor ingrese su comentario!
Por favor ingrese su nombre aquí

Concello de Val do Dubra
Concello de Val do Dubra
spot_img
spot_img

Síguenos

7,820FansMe gusta
1,661SeguidoresSeguir
1,776SeguidoresSeguir
462SuscriptoresSuscribirte

Últimos artigos