7.6 C
Santa Comba
jueves, marzo 28, 2024

Versos xalleiros en tiempos del Coronavirus

El xalleiro, Manuel Durán Gómez, nacido en el lugar de O Cubelo lleva escribiendo coplas desde su etapa como trabajador en Suíza:”Xa sabes cousas da morriña” explica.

Siempre que hay algún acontecimiento lo plasma a modo de copla en sus cuadernos. “Cando pasa algo anormal na nosa terra sempre escribo algo. Como cando foi o do Prestige, do tren de Angrois ou dos atentados de Madrid”. 

En esta ocasión el “coronavirus” es el protagonista

Maldito coronavirus

Maldito quen te criou.

O peor dos inimigos

Ao que o mundo se enfrentou.

 

 

Inimigo invisible

Que ataca por detrás.

Que vén do mesmo inferno,

É fillo de Satanás.

 

 

Comezou unha guerra,

O mundo contra as sombras.

Unha guerra mundial,

Pero esta vez sen bombas.

 

 

Este inimigo estrano,

Que non veu a contar roscas,

Está a invadir a terra.

A xente cae como moscas.

 

 

Non sei se é unha praga

Ou é castigo de Deus.

Ogallá os meus rezos

Protexan os irmáns meus.

 

 

Igual estamos pagando

A sobervia da xente.

Ou tal vez sexa a natureza

Que nos está facendo frente.

 

 

Hai quen di que foi un fallo,

Maldito sexa o engano.

E outros tantos que din

Que foi un erro humano.

 

 

Xa mo dixo un vello sabio,

Cun dor moi profundo,

Que ía ser a propia xente

Quen ía acabar co mundo.

 

 

Tamén me dixo miña avoa

Que isto era un exame.

Co ritmo co que vai o mundo

Aínda ha volver a fame.

 

 

E tiña razón a velliña

Polo que estou vendo agora.

Que non soubemos gardar

Da risa para a chora.

 

 

De onde saíu este bicho?

Todos van a preguntar.

É coma un grande incendio

Que non se pode apagar.

 

 

Uns din que veu de América

E outros que veu de Oriente.

Viñera de onde viñera

Veu exterminar a xente.

 

 

Fora como fora a cousa,

Xa temos aquí o bicho.

Ou acabamos con el

Ou el nos manda ao nicho.

 

 

Unamos as nosas forzas

E unidos venceremos.

E o maldito coronavirus

Da terra o desterraremos.

 

 

Protexamos a eses vellos,

Que un día foron novos.

Non fagamos como a galiña

Que come os seus propios ovos.

 

 

Protexamos aos sanitarios,

Que son moi ben valorados.

Nesta guerra invisible

Son os primeiros soldados.

 

 

Á xentiña da limpeza

E a quen nos trae de comer.

A eses que poñen orde

E aos que nos veñen ver.

 

 

Para os que quedan na casa

E tamen para o muiñeiro.

Para o que planta o trigo

E tamén para o panadeiro.

 

 

Para os que están infectados

E para os que o bicho venceron.

Para eses familiares

Que un ser querido perderon.

 

 

Para os que non facemos nada

E estamos a ver o que pasa.

Fagamos o que nos din:

Quedar tranquilos na casa.

 

 

Esas que fan mascarillas

E tamén respiradores.

Para tod@s @s que nombrei,

Grazas por tantos favores

 

 

Non son tempos de política,

Ministros e presidente.

É hora de arrimar o ombro

E salvar á vosa xente.

 

 

Coa unión de todos,

Gran resultado veremos.

E ao inimigo invisible

Entre todos venceremos.

 

 

Cando acabe esta guerra,

De vencedores e vecidos,

Unha cura de humildade

Para os erros cometidos.

 

 

Metidos no túnel

Recémoslle á cruz,

Que o final do mesmo

Nos enseñe a luz.

 

 

Non hai que perder a fe,

Tampouco a nosa valía.

E ser sempre positivos,

Mañá será outro día.

 

 

Eu son galego español

Dende os pés ata entraña.

E boto un grito tan forte

Que se escoite en toda España:

Viva Galicia!!! Viva España!!!

 

Manuel Durán

Pódeche interesar

DEJA UNA RESPUESTA

Por favor ingrese su comentario!
Por favor ingrese su nombre aquí
Captcha verification failed!
La puntuación de usuario de captcha falló. ¡por favor contáctenos!
spot_img
spot_img

Síguenos

7,820FansMe gusta
1,661SeguidoresSeguir
1,826SeguidoresSeguir
1,220SuscriptoresSuscribirte

Últimos artigos