O ex alcalde de Corcubión, Rafael Mouzo Lago, lembrou en Radio Xallas varios episodios da súa vida política e tamén a súa visión sobre asuntos de actualidade.
A entrevista a Rafael Mouzo
Un político instintivo, pero máis maduro
Mouzo definiuse con claridade: “Un animal político desde que se ergue até que se deita”. Asegurou que, co paso dos anos, vivía esa condición con máis serenidade: “Estaou máis maduro ca hai vinte anos; o tempo mellora os pensamentos, as ideas e mesmo os sentimentos”.
Advirtiu tamén do impacto das redes sociais na sociedade actual: “Hoxe hai moita contaminación informativa. Lárgase moita publicidade falsa e hai que estar moi preparado para discernir”.
O ex rexedor lembrou os seus 25 anos como alcalde e outros 8 como concelleiro:“A política dá golpes, sobre todo cando tes recursos limitados e necesitas facer malabarismos para sacar proxectos adiante”.
Costa da Morte: a visión comarcal que nunca chegou
Un dos eixos constantes da súa vida pública foi a necesidade dunha mirada supramunicipal. A súa frase foi categórica e textual:“Aquí vivimos en parceliñas, pero eu sempre pensei que a mentalidade ten que superar a localidade, ten que superar o teu concello.”
Reivindicou a creación da Asociación Neria, entidade supramunicipal da que foi impulsor: “Eu prendín esa chama”. Sobre Neria afirmou:”De Nería fixéronme dimitir. Tería moito que contar pero aínda non estou preparado”.
Porén, lamentou a falta de continuidade de entes comarcais:“Non hai visión comarcal. As mancomunidades non funcionan e a necesidade está aí”.
Turismo: advertencia dun colapso de calidade
Mouzo advertiu dunha situación que consideraba preocupante: “Algún concello pode morrer de éxito: moitos visitantes, pero de mala calidade. Hai sitios onde nin podes tomar un café”.
Para el, a masificación compromete tanto o servizo como a identidade dos lugares.
O Casón: dúbidas abertas e xestión deficiente
Ao lembrar a crise do Casón, Rafael Mouzo foi directo:“Quedaron moitas dúbidas”. Describiu unha xestión marcada pola desinformación e a opacidade institucional: “Descoñecían o que había. Non sabían o que levaba o barco nin que riscos existían”.
Tamén lembrou o afundimento dunha embarcación nova o 14 de maio de 1988 da antiga Xunta de Obras do Porto da Coruña:
“A gabarrita recién estreada afundiuse no canto do Muñeco en Fisterra. Aquel episodio nunca se explicou ben”. Pensa que o actual alcalde de Vigo que daquela era Ministro de Transportes, Abel Caballero, podería dar explicacións ao respecto.
Prestige: mala xestión, pero unha resposta cidadá exemplar
En comparación, non viu grandes diferenzas entre ambas crises: “As dúas xestións foron malas”.
Do Prestige gardou, con todo, unha das mellores impresións da súa vida pública: “Aloxáronse miles e miles de voluntarios no pavillón de Corcubión. A relación con eles foi marabillosa; cantabamos coplas de Rosalía”.
Louvou o papel das xentes que nos axudaron:”No Prestige salváronnos os voluntarios, que colleron toneladas de chapapote. Merecen un monumento”.
As filtracións de Selectividade: a denuncia que sacudiu Galicia
O político corcubionés volveu sobre un dos episodios máis coñecidos da súa carreira, cando destapou que determinadas persoas e colexios tiñan acceso ás probas pagando cantidades elevadas: “Había quen pagaba até medio millón de pesetas polas probas”.
Relatou como redactara a denuncia no Reitorado: “Pedín un folio e escribín. Esixín que me puxeran a hora exacta, porque ás 4 e media abríanse as probas e quería demostrar que xa se coñecían antes”. As consecuencias persoais foron duras: “Chamadas, insultos, ameazas… foi terrible”.
O ex alcalde definiuse cunha frase que resumía a súa vida pública: “Eu son visceral. Onde vexo algo mal, está mal, sexa quen sexa. Actúo con todas as consecuencias”.
