6651 fans     1619 seguidores     43 seguidores - Club Adiante - Dirixe: Xosé Manuel Lema [Contacto]
Adiante Última Hora
  • Cargando las noticias de última hora...Cargando las noticias de última hora...

Hoxe, hai un ano, derrubaron o meu fogar

Hoxe, hai un ano, derrubaron o meu fogar

Costa da Morte | Publicada: 26/03/2019

Aumentar texto Disminuir texto Reiniciar texto
0
0
0

Email Google+ Pinterest WhatsApp Menéame Chuza! Cabozo

Tempo de lectura: 4 minutos e 55 segundos.

Evaristo Blanco Blanco//

Hoxe, hai un ano, vinme forzado a tomar unha das decisións máis duras da miña vida: derrubar a miña casa, derrubar o meu fogar, derrubar os miles de ladrillos que, como  metafóricas pezas do quebracabezas roto que era a miña vida, caeron con  estrépito deixando só baleiro e, ao final, silencio. Silencio, si. 

Eu, que me convertía en involuntario protagonista de noticias en prensa, radio e televisión. Eu, cuxo teléfono non deixaba de soar acotío e desde os máis diversos medios e organismos, vinme só. A miña desgraza, unha vez derrubado aquilo que suscitara tanta controversia, xa non era de interese público e, cando desapareceu o rebumbio dos cascotes  derruidos do que antes fora o meu fogar, o mundo esqueceuse de min. Só quedaron aqueles que en verdade apoiáranme sen buscar a foto nin o rédito político ou persoal. 

Os demais…nin sei deles nin quero volver saber.  

Hoxe, hai un ano, o meu fogar converteuse nun camposanto de ósos feitos de cemento, masilla e plástico. Din que o meu delito foi o de construír fóra dos límites legais. Din que me denunciaron por iso. Din que, de esperar outros 17 meses máis, unha modificación urbanística podería facer legal o que no seu momento dicían que era contrario á lei. 

Din… 

O que non din é que delito cometeron aqueles que, desde os seus cargos de responsabilidade, fixeron de min o chibo  expiatorio de todos os males urbanísticos de Vimianzo e miraron cara a outro lado cando dos seus amigos tratábase. Moi pouco legal ten que ser unha lei cando non aplica o mesmo rapadoira a todos e cando discrimina en función das cores políticas dos implicados. Da lei pedimos que sexa cega cando de xulgarnos a todos por igual trátase, pero non pedimos que sexa cega á soberbia do poder nin que sexa cómplice das arbitrariedades de quen confunde o goberno coa tiranía. Esa cegueira da lei non supón igualdade senón complicidade co despotismo e a opresión. 

Hoxe, hai un ano, derrubaron o meu fogar e espero que ti, que agora estás a ler isto, nunca te vexas sentindo nas túas carnes o desalento, a impotencia e a frustración de quen ten que botar abaixo os seus soños para durmir desde entón nos pesadelos. 

Hoxe, hai un ano, forzáronme a derrubar o meu fogar, e, co meu fogar, tamén derrubaron a miña vida, pero o que nunca lograron nin lograrán será facerme derrubar nin a miña dignidade nin a miña fe inquebrantable en que algún día si se fará xustiza. Ese día chegará, máis tarde ou máis cedo, pero chegará e poderei dicir: “obrigáronme a derrubar a miña casa, pero nunca lograron derrubar o meu espírito”.    

Evaristo Blanco Blanco

Se queres podes deixar un comentario sobre esta noticia no Facebook:

Pódeche interesar...

Feijóo en Carballo:”Non hai ningunha maioría absoluta asegurada”

Feijóo en Carballo:”Non hai ningunha maioría absoluta asegurada”

O candidato do Partido Popular, Alberto Núñez Feijóo, insistiu en Carballo que “todo está preparado pero nada est…

Ler máis
Gonzalo Caballero:“Só o PSdeG pode darlle a Galicia un goberno en conexión coa maioría de progreso”

Gonzalo Caballero:“Só o PSdeG pode darlle a Galicia un goberno en conexión coa maioría de progreso”

Despois do mitin da Coruña con Pedro Sánchez, o candidato socialista, Gonzalo Caballero visitou Camariñas. Como sinal…

Ler máis
 El PP pide movilización y alerta de la inestabilidad de un multipartito de izquierdas

El PP pide movilización y alerta de la inestabilidad de un multipartito de izquierdas

El presidente nacional del Partido Popular, Pablo Casado, apeló a la movilización electoral “para conquistar un futu…

Ler máis

Noticias sobre A Costa da Morte, as suas comarcas e os seus concellos: Bergantiños, Soneira, Camariñas, Carballo, Cee, Corcubión, Dumbría, Fisterra, Muxía, Vimianzo, Santa Comba e Zas.
Opinión
Partido Popular Elecciones Galicia 2020
PSOE Elecciones Galicia 2020
VimianSol
Venta Casa Labranza Ponte do Porto
Eskariam Leche
Autos Xallas
Concello da Laracha
Concello de Mazaricos
En breves

Adiante TV

Opinión

Tiburón-19

Francisco Martínez Pin

La  acción de Tiburón (Jaws, 1975) transcurre en Amity Island, una encantadora ciudad turística de la costa de Nueva Inglaterra. Una mañana apare…

Francisco Martínez Pin
Ler máis

Memoria Histórica, pero para todos

Francisco Martínez Pin

Los niños de la guerra, esos que recuerdan el famélico año 41, los de la cartilla de racionamiento, del pan de habas, del aceite que no era aceite,…

Francisco Martínez Pin
Ler máis

Covid-19:¿Somos un país o un despaís?

Borja Ramos Arribi

La historia nos demuestra que casi todos los programas de shock son exitosos en el alcance de sus objetivos y casi todos los gradualistas fracasan. …

Borja Ramos Arribi
Ler máis

Conversas na Encrucillada

Usamos cookies propias e de terceiros para mostrar publicidade personalizada segundo a súa navegación. Se continua navegando consideramos que acepta o uso de cookies. OK Máis información
Hoxe, hai un ano, derrubaron o meu fogar | Costa da Morte | Adiante Galicia

6651 fans     1619 seguidores     43 seguidores - Club Adiante - Dirixe: Xosé Manuel Lema [Contacto]
Adiante Última Hora
  • Cargando las noticias de última hora...Cargando las noticias de última hora...

Hoxe, hai un ano, derrubaron o meu fogar

Hoxe, hai un ano, derrubaron o meu fogar

Costa da Morte | Publicada: 26/03/2019

Aumentar texto Disminuir texto Reiniciar texto
0
0
0

Email Google+ Pinterest WhatsApp Menéame Chuza! Cabozo

Tempo de lectura: 4 minutos e 55 segundos.

Evaristo Blanco Blanco//

Hoxe, hai un ano, vinme forzado a tomar unha das decisións máis duras da miña vida: derrubar a miña casa, derrubar o meu fogar, derrubar os miles de ladrillos que, como  metafóricas pezas do quebracabezas roto que era a miña vida, caeron con  estrépito deixando só baleiro e, ao final, silencio. Silencio, si. 

Eu, que me convertía en involuntario protagonista de noticias en prensa, radio e televisión. Eu, cuxo teléfono non deixaba de soar acotío e desde os máis diversos medios e organismos, vinme só. A miña desgraza, unha vez derrubado aquilo que suscitara tanta controversia, xa non era de interese público e, cando desapareceu o rebumbio dos cascotes  derruidos do que antes fora o meu fogar, o mundo esqueceuse de min. Só quedaron aqueles que en verdade apoiáranme sen buscar a foto nin o rédito político ou persoal. 

Os demais…nin sei deles nin quero volver saber.  

Hoxe, hai un ano, o meu fogar converteuse nun camposanto de ósos feitos de cemento, masilla e plástico. Din que o meu delito foi o de construír fóra dos límites legais. Din que me denunciaron por iso. Din que, de esperar outros 17 meses máis, unha modificación urbanística podería facer legal o que no seu momento dicían que era contrario á lei. 

Din… 

O que non din é que delito cometeron aqueles que, desde os seus cargos de responsabilidade, fixeron de min o chibo  expiatorio de todos os males urbanísticos de Vimianzo e miraron cara a outro lado cando dos seus amigos tratábase. Moi pouco legal ten que ser unha lei cando non aplica o mesmo rapadoira a todos e cando discrimina en función das cores políticas dos implicados. Da lei pedimos que sexa cega cando de xulgarnos a todos por igual trátase, pero non pedimos que sexa cega á soberbia do poder nin que sexa cómplice das arbitrariedades de quen confunde o goberno coa tiranía. Esa cegueira da lei non supón igualdade senón complicidade co despotismo e a opresión. 

Hoxe, hai un ano, derrubaron o meu fogar e espero que ti, que agora estás a ler isto, nunca te vexas sentindo nas túas carnes o desalento, a impotencia e a frustración de quen ten que botar abaixo os seus soños para durmir desde entón nos pesadelos. 

Hoxe, hai un ano, forzáronme a derrubar o meu fogar, e, co meu fogar, tamén derrubaron a miña vida, pero o que nunca lograron nin lograrán será facerme derrubar nin a miña dignidade nin a miña fe inquebrantable en que algún día si se fará xustiza. Ese día chegará, máis tarde ou máis cedo, pero chegará e poderei dicir: “obrigáronme a derrubar a miña casa, pero nunca lograron derrubar o meu espírito”.    

Evaristo Blanco Blanco

Se queres podes deixar un comentario sobre esta noticia no Facebook:

Pódeche interesar...

Feijóo en Carballo:”Non hai ningunha maioría absoluta asegurada”

Feijóo en Carballo:”Non hai ningunha maioría absoluta asegurada”

O candidato do Partido Popular, Alberto Núñez Feijóo, insistiu en Carballo que “todo está preparado pero nada est…

Ler máis
Gonzalo Caballero:“Só o PSdeG pode darlle a Galicia un goberno en conexión coa maioría de progreso”

Gonzalo Caballero:“Só o PSdeG pode darlle a Galicia un goberno en conexión coa maioría de progreso”

Despois do mitin da Coruña con Pedro Sánchez, o candidato socialista, Gonzalo Caballero visitou Camariñas. Como sinal…

Ler máis
 El PP pide movilización y alerta de la inestabilidad de un multipartito de izquierdas

El PP pide movilización y alerta de la inestabilidad de un multipartito de izquierdas

El presidente nacional del Partido Popular, Pablo Casado, apeló a la movilización electoral “para conquistar un futu…

Ler máis

Noticias sobre A Costa da Morte, as suas comarcas e os seus concellos: Bergantiños, Soneira, Camariñas, Carballo, Cee, Corcubión, Dumbría, Fisterra, Muxía, Vimianzo, Santa Comba e Zas.
Opinión
Partido Popular Elecciones Galicia 2020
PSOE Elecciones Galicia 2020
VimianSol
Venta Casa Labranza Ponte do Porto
Eskariam Leche
Autos Xallas
Concello da Laracha
Concello de Mazaricos
En breves

Adiante TV

Opinión

Tiburón-19

Francisco Martínez Pin

La  acción de Tiburón (Jaws, 1975) transcurre en Amity Island, una encantadora ciudad turística de la costa de Nueva Inglaterra. Una mañana apare…

Francisco Martínez Pin
Ler máis

Memoria Histórica, pero para todos

Francisco Martínez Pin

Los niños de la guerra, esos que recuerdan el famélico año 41, los de la cartilla de racionamiento, del pan de habas, del aceite que no era aceite,…

Francisco Martínez Pin
Ler máis

Covid-19:¿Somos un país o un despaís?

Borja Ramos Arribi

La historia nos demuestra que casi todos los programas de shock son exitosos en el alcance de sus objetivos y casi todos los gradualistas fracasan. …

Borja Ramos Arribi
Ler máis

Conversas na Encrucillada

Usamos cookies propias e de terceiros para mostrar publicidade personalizada segundo a súa navegación. Se continua navegando consideramos que acepta o uso de cookies. OK Máis información